Terug van veel te lang weggeweest - augustus-september 2009

De tijd vliegt voorbij. Intussen zijn we weer zoveel verder en is er uiteraard het een en ander gebeurd ten huize V-H.
Maar eerst even wat uitleg over de nieuwe blog. Af en toe hunker ik naar verandering. De meubels in ons huis blijven hier ook nooit lang op dezelfde plaats staan :-)  Daarom ben ik maar gaan experimenteren met een nieuwe layout. Ziehier het resultaat. Het zal waarschijnlijk wel wat wennen zijn.

Ik begin het verhaal: wij zijn intussen verhuisd, maar dat had u al wel begrepen. Het nieuwe huis is al volop 'ingeleefd', de kinderen hebben hun draai gevonden en ook wij voelen ons hier heel goed. Het is hier rustig, een mooi plekje op een pleintje vol huizen met kinderen van dezelfde leeftijd als onze kiddies, een mooi zwembad en zo goed als in orde. Het blijft een Ozzie huis, slecht geisoleerd dus, maar al bij al ruim en perfect voor ons. De verhuisdozen zijn gepromoveerd naar doolhof in de garage, een verhuis-traditie hier. Hier wat foto's. Vooral onze Jacaranda, daar ben ik verliefd op. De paarse bloemen zijn zo mooi en de bomen staan allemaal in bloei nu en kleuren Sydney weer paars.

 (Klik op de foto om te vergroten)

In augustus waren we even dakloos tussen twee huizen door en zijn we naar Belgie gereisd. Het was een surprise-visite, midden in de mooie Europese zomer en we hebben er allemaal zo van genoten! Het was heerlijk om familie en vrienden terug te zien, al was het maar voor even. De meisjes zijn enkele dagen gaan kamperen met Kris, de peter van Luna, Filip en ik hebben gewerkt in ons huis in Herent en heerlijk vakantie genomen. Het deed deugd om een aantal mensen te zien en voelen en tegelijk jammer omdat we zoveel vrienden en familie niet konden ontmoeten. We zijn allemaal verfrist teruggekomen. Dank je wel nog allemaal, voor de heerlijke ontvangst! Nog enkele foto's hier.

September, lente en heerlijk weer in Sydney. Een aantal uitstapjes, een kampeerweekend met de Vlamingen en veel plannen op de kalender. Het bewijs hieronder. En ook in september: een ontslag van mijnentwege. Te ver, te veel, te te. Op zoek naar iets anders dus.

Nog in september: Rune wordt 12! AL 12! Wat gaat de tijd vlug. We maken de woonkamer leeg, voorzien wat eten en een film en 6 meisjes worden verwacht voor een sleep-over. Rond 5 uur 's ochtends is het stil...

En in dezelfde maand: Sydney volledig rood gekleurd. Onvoorstelbaar. Nooit gezien. Eerste gedachte als we de gordijn openmaakten: het brandt! (we wonen niet zo heel ver van een Nationaal Park). Raam openmaken en ruiken. Geen brandgeur. Dan maar de TV opzetten, foto's maken en pas rond een uur of negen beseffen hoe mega speciaal dit is. Zelfs op de bodem van het zwembad lag een dun laagje rood stof. Weken erna kom ik nog rood stof tegen (o.a. op de koelkast :-)).

Eind september: einde van het voetbal seizoen. Gaat gepaard met een gala-dag, een tornooi dus en iedereen krijgt op het eind een gepersonaliseerde trofee. Altijd leuk en geweldig om mooie plaatjes te schieten. En omdat ik dit jaar manager speelde voor Luna's fantastische meisjes-ploeg, werd ik samen met de coach extra in de bloemetjes gezet! Leuk, leuk.

 

BTW: glad to back!

Vreemd

Ondanks alle negatieve berichten over de hoeveelheid kinderen met overgewicht in Australie, willen enkele ouders hier op school een nieuwe regel invoeren: de kinderen van Kindergarten, Year 1 en 2 mogen nu enkel tijdens de lunchpauze iets kopen van de canteen. Maar vermits er meer geld in het laatje moet komen, willen de ouders hen ook toelaten om tijdens de voormiddagpauze iets te gaan kopen (meestal is dat voor die kleintjes gewoon snoep, chips of een ijsje, je kan je wel voorstellen dat die geen fruit komen kopen).

En ondanks tegenstand van de leerkrachten, de directie en de 'bazin' van de canteen is er tijdens de laatste vergadering (waar ik niet bij was) beslist om een proefperiode in te lassen...

Blijkbaar gaan voor sommige ouders centen voor de school voor op de gezondheid van hun eigen kinderen... begrijpe wie kan!

En wacht maar, volgende keer zal ik zwaar bepakt met allerhande studies mijn zegje over de canteen eens gaan doen op de vergadering!

Senne is ziek (update)

Senne is weer volledig zijn oude zelve: 's morgens eten gelijk een beer en volgens de juf dan om 11u, tijdens de speeltijd, alles voor de hele dag opeten van grote honger. En ik mij maar afvragen hoe het komt dat hij om 15u, als hij weer thuis is, alles binnen speelt waar hij aan kan...

Rune is ook twee dagen thuis geweest met een slechte maag en was plattekes, maar niet zo erg als Senne. Zij lijkt er toch ook bovenop te zijn, hoewel ik vind dat ze goed groenten en fruit, maar niet genoeg eet...

Luna eet naar mijn normen ook niet zo veel en zal proberen de lekkere dingen (zoals koekjes en chips en vlees) eerst op te smullen, maar dat is natuurlijk buiten bibi gerekend: fruit en groenten, of ik haal den trechter erbij! 't Is toch niet simpel, allemaal!

Ze waren eerst allemaal nogal geschokt door de nieuwe anti-kleurtjes- en slechte E-kes regeltjes ivm eten, maar nu zoeken ze al deftig mee tijdens het shoppen en hebben ze het bijna volledig aanvaard.
Luna kan soms wel triomfantelijk thuiskomen met een of andere vieze snoep, blijkbaar geeft haar juf snoep als beloning en ik verdenk mijn dochter ervan dat ze harder werkt voor zo'n kleurrijke viezigheid :-)

Ik zal eens een klapke moeten gaan doen met de directeur, dat kan toch niet? Of wel?

Tip

Wie meer wil weten over kleurstoffen en additieven in voeding en over de verschrikkelijke dingen die ze kunnen aanrichten, ga hier maar eens kijken.

www.fedup.com.au

Ik ben volledig overtuigd en bij ons worden alle kleurtjes en toevoegingen zo veel mogelijk vermeden. De kinderen kijken in de winkel al mee op de verpakkingen, op zoek naar de slechte E-kes.
En, geloof het of niet, mijn kindjes zijn rustiger, meer geconcentreerd (vooral Senne op school, de juf merkte het duidelijk!) en minder snel geïrriteerd dan vroeger.

Proberen, zou ik zeggen!

Gezocht en gevonden

Een jaar hebben we ernaar uitgekeken en nu hebben we er een gekocht: een gas BBQ. Het moest er toch eens van komen, zeker? We konden echt een fantastisch koopje doen (reclameblaadjes zijn niet altijd zo stom!) en hebben niet getwijfeld. Na wat puzzelwerk konden we hem zondag inhuldigen (zaterdag zijn we nieuwe exemplaar van Babs en Hans gaan uitproberen).
En zo kunnen we eindelijk genieten van een heerlijk stukje vlees, na al die op-een-elektrisch-vuur-gebakken-lachertjes.

En de dozen?
Die dienen intussen als 'boot' voor de kinderen! Gelukkig kunnen ze hun fantasie nog uitleven op een stuk karton. Ze zijn er toch wel ettelijke uren mee zoet geweest...

Just another day

Ja, dames en heren, een mens wordt al eens wat ouder en gisteren was het mijnen toer. Omdat we ver van onze families vertoeven en mijn petekind Astrid gisteren haar Plechtige Communie deed (en wij dus uiteraard het grote feest ginder misten), vonden de huisgenoten dat ik (we) eens iets verdiende(n) en dat we toe waren aan wat feest-compensatie. En ook omdat het de BIG 4 was, natuurlijk :-)

Ik heb ervan genoten: ik mocht niet uit bed voor 10u (wat ik niet zo heel erg vind) en toen ik beneden kwam stond daar een prachtig Champagne-ontbijt klaar. Prachtig verzorgd, bloemen, cadeautjes,... super!

Uiteraard moesten er ook pakjes opengemaakt worden. Rune verwende mij met een knutseldoosje, Luna gaf een wasspons en Senne zijn cadeau mocht nog niet open. Dat van Filip moest eerst. Et voila, sinds gisteren ben ik de trotse eigenaar van een echte iPod nano, jawel. En om het allemaal compleet te maken, kwam er een Hard Disk bij met 35 GB muziek! Senne zijn cadeau bleek een Speaker System te zijn voor mijn nieuwe speeltje. Vet verwend, ben ik. Ik had al bloemetjes gekregen van mijn broer, daarnet nog een boeket van mijn vriendinnetjes in Belgie (bedankt, ladies!) en veel telefoontjes en sms'jes.

In de namiddag wilden we nog eens het huis uit en gingen hier in St Ives nog een korte bush-wandeling doen. Dat bleek uiteindelijk een avontuurlijk tripke te worden, omdat de Creek waar we twee keer over moesten, door de regen van de voorbije dagen een serieus snelstromend beekske was geworden... spannend en volgens de kinderen toe nu toe hun 'beste bush-walk ever'!

Op het einde van de dag stond een etentje bij de Japanner gepland (mijn all-time favorite). We hadden ergens geboekt en stapten er vol verwachting binnen, maar het bleek gerund te worden door een Fransman. De combinatie Frans-Japans leek ons niet zo aantrekkelijk, ttz niet op deze dag. Daarom hebben we onszelf maar beleefd verontschuldigd en zijn op zoek gegaan naar een echte Japanner. Uiteindelijk konden we genieten van een heerlijke 'Sashimi Deluxe', weliswaar zwaar overprijsd, maar toch lekker.

Een mens zou zo wel elke dag 40 willen worden!

Dank je wel, iedereen!

Mr. SHUSHI

Als je vraag 'wat gaan we eten vandaag?' antwoordt Senne altijd 'SHUSHI'. Da's nogal grappig.
Vandaag had Mr. Shushi geluk: mama ging zelf Sushi-rolls maken voor 'diner'. En ik mag zeggen dat het nogal goed gelukt is... zullen we nog doen, dus. Vooral de Sake vonden Filip en ik OK :-)

Bloggen in Vlaanderen (2)

Vervolg van de Wijvenweek

3. Mannen
Ik heb er goed over nagedacht.

6. Wat mannen niet begrijpen
Hoe vrouwenhersens in elkaar zitten, vrouwelijke hormonenhuishouding en vrouwelijke tegenstrijdigheden.

't Is hopeloos. Maar we zullen het ermee moeten doen.

Begrijp me niet verkeerd. Ik hou van mijn man en van mannen in het algemeen. Ze hebben hun functie. Ze kunnen nuttig zijn, vriendelijk, liefdevol en grappig. Maar evengoed ergeren ze mij soms blauw.
En eigenlijk is dat niet helemaal eerlijk, we moeten iets verdraagzamer zijn. Het is nu eenmaal een feit dat zij de wereld en de dingen erin niet zien zoals wij. De kunst is om de twee visies te begrijpen en ze te verzoenen.
Ik vrees dat het een eeuwige strijd zal zijn.

Emotionele gelijkheid tussen man en vrouw, volgens mij bestaat het niet.
Financiële gelijkheid, gelijke kansen en die dingen, dat is weer een andere kwestie, daar mag zelfs geen twijfel over bestaan.

Ik heb (een beetje) gezegd. Indien u meer wil weten over mijn visie op mannen, gelieve een afspraak te maken.

7. Vrij onderwerp
Ik dacht, laat ik eens schrijven over de dagelijkse vraag: 'wat eten we vandaag?'

Tegen een uur of 4 komt de vraag op en dan ga ik al eens kijken in de koelkast. Maar dat is eigenlijk al te laat, zeker als ik dan vaststel dat er niets in huis is. Ik heb meestal geen zin om met de fiets naar de winkel te rijden, met de drie kinderen erbij en wachten tot Filip thuis is voor de auto, is meestal te laat.
Ik heb wel een aantal klassiekers, waaronder spaghetti, dat is vlug klaar en iedereen vindt dat wel lekker. Voor de klassiekers heb ik meestal alles in huis. Bij goed weer grijpen we vaak terug naar BBQ, ook altijd een hit. Ikzelf hou van sla of rauwe spinazie met van alles in (feta-kaas, kerstomaatjes, pine-nootjes, ...). Luna zweert bij macaroni, maar ze is de enige, dus dat komt niet vaak op tafel. Rune maakt graag koude schotel en Senne wil liefst Pizza of pasta. Filip is nogal flexibel, maar het moet gezond zijn, zonder room of vetstoffen, met groenten en een klein stukje vlees, gevogelte of vis. Gisteren aten we bruine rijst met tijgergarnalen, tonijn, mais en doperwtjes en dat viel wel in de smaak. Tegenwoordig eten we ook linzen en zoete aardappel en bijna altijd look (wij moeten echt bekend staan als de stink-familie :-)). Het zijn bijna altijd moment-ideeën, die opborrelen om half zes 's avonds.

Ik moet dringend terug in mijn boekskes kijken en een 4-dagen menu opstellen. Dat is toch zoveel gemakkelijker: je beslist op een bepaalde dag wat er de volgende dagen zal gegeten worden, je doet alle boodschappen en klaar is kees. Geen hersenbrekers meer, geen gezoek in kasten en koelkast op zoek naar iets eetbaars.
Dan mag er natuurlijk niets misgaan en moet ik goed plannen, en als we lasagne eten moet het winters of herfstig weer zijn, anders krijg ik commentaar. Te kinderlijk? (kip met appelmoes, vb) Commentaar (van alle 4!) Te Vlaamse kost-ig? Inderdaad...
We kunnen geen gebruik maken van school- en bedrijfsrestaurants, het gezonde, gevarieerde eten moet echt van hier in huis komen. Soms gaan we eens voor Chinees, maar dat is nooit echt lekker en ook behoorlijk duur. Frietkoten zijn onbestaand en ander fast-food is wat het is: fast food, niet gezond en dikwijls niet eens lekker.

Maar soms heb ik er dus ECHT geen zin in, elke dag iets nieuws verzinnen. Ik zal de hits ook eens gewoon opschrijven en dan kan ik daar makkelijker naar teruggrijpen.
Organisatie, weeral, zeker?

Van alles en nog wat

Het is hier tegenwoordig weer vrij druk in het weekend, er staat altijd van alles op het programma. Wat wij natuurlijk wel fijn vinden... en zeker als het allemaal mag gebeuren in de buitenlucht, in het zonneke, dat wel warm is maar toch niet te heet.

- Mardi Gras-viering in Sydney-city, met bijhorende 30ste Gay and Lesbian-parade, waar wij met de kinderen naar zijn gaan kijken en dat iedereen wreed plezant vond (afgezien van de 100.000-en mensen langs de kant). Het bleef allemaal heel deftig en de sfeer was heel uitbundig en vrolijk, volgend jaar doen we dat opnieuw en dan zoeken we nog een beter plaatsje om alles goed te kunnen zien
- Gezellig Vlaams etentje bij Inn en Jan, met Veronique en Tim , Cathy en Frank en Edith en Bart (en bijhorende off-spring, zo'n 10 stuks)
- Een speedboot-race in de haven, waar we vorige zaterdag naartoe reden om dan op ons mooie uitzicht-puntje in Cremorne Point te vernemen dat de race was afgelast, wegens een tragisch ongeval tijdens de trainingen...
- Een fijne zondagnamiddag met Hans en Babs en hun 4 kinderen, een wandelingetje van Mosman naar Clifton Gardens (met zicht op de speedboat-race, die zondag dan toch werd gehouden), om dan wat tijd door te brengen op het strand...

En volgend weekend staat Luna haar feestje op het programma en een egg-hunt en picknick met de Belgische Club. Het weekend erna is het Pasen (verlof op Goede Vrijdag en Paasmaandag). Dan gaan we proberen nog eens te gaan kamperen...
Pas op 13 april begint de eerste langere vakantie hier en dan gaan we er een weekje op uit trekken...
Enfin, zoals eerder gezegd, de tijd vliegt!

Party!!!

Intussen al drie weken geleden hadden we enkele collega's van Filip uitgenodigd voor een fijne avond. Tara en Kris, Kris' ouders, Sebastian en Marie (een Franstalige Belgische) en Eric en Corinne (hoogzwanger en allebei uit Frankrijk) kwamen op bezoek. De meisjes maakten een heerlijke Merengue met Tara en kregen een Frans taalbad. Het werd een leuke, late avond. Wij, al zolang niet meer zonder kinderen, waren in tijden niet meer uitgeweest tot een stuk in de nacht. Maar het was zo gezellig dat de laatste bezoekers pas rond 3 uur huiswaarts keerden (na een kleine aanmoediging, weliswaar :-)). En rond een uur of twee passeerde er nog een possum op ons hek. Prettige verrassing: Marie had hetzelfde kleed aan als ik. Zij hier gekocht, in Sydney, ik in Aarschot, België :-) Globalisering, waar gaan we naartoe?

De volgende morgen (onze kinderen waren wakker om 7 uur) voelden we ons niet zo best en in de namiddag besloten we dan maar om nog even wat frisse lucht te snuiven op het strand van Mona Vale. We kwamen tot de conclusie , weer maar eens, dat het hier toch echt wel schoon is!

(de kleine foto's zijn van Corinne)