Weekendje 4x4

Als het mooi weer is, de vooruitzichten nog beter zijn en wij een fijn voorstel krijgen van fijne mensen, dan springen wij de auto in en rijden zaterdagmorgen vroeg richting Blue Mountains. Het was even spannend met gewonde Luna, maar de dokter had zijn fiat gegeven, inpakken geblazen dus. En zo deden wij op zaterdag een 4x4 tocht, langs berg en dal, door rivieren en modderpoelen. Een spannende weg naar de kampplaats werd het, de rivier was toch wel diep genoeg (een cm of 60, schat ik) en om daar door te rijden met onze auto, zo zonder snorkel en al, stemt toch altijd even tot nadenken. Maar nadat we drie crossmoto's door de rivier zagen vliegen, was het besluit snel genomen en onze rivierdoortocht verliep vlotjes. Rond een uur of zes waren we op de kampplaats, een mooi plekje naast de rivier. Kamp opzetten, en dan een heerlijke avond, met lekker eten, leuke vrienden en veel geklets en gezwets. Zondag werd een 'rivier'dagje en tot een uur of een konden we wat luieren, een spelletje spelen, wat lezen... Dan moest het kamp opgebroken worden en mochten we weer richting city.

Terug van veel te lang weggeweest - augustus-september 2009

De tijd vliegt voorbij. Intussen zijn we weer zoveel verder en is er uiteraard het een en ander gebeurd ten huize V-H.
Maar eerst even wat uitleg over de nieuwe blog. Af en toe hunker ik naar verandering. De meubels in ons huis blijven hier ook nooit lang op dezelfde plaats staan :-)  Daarom ben ik maar gaan experimenteren met een nieuwe layout. Ziehier het resultaat. Het zal waarschijnlijk wel wat wennen zijn.

Ik begin het verhaal: wij zijn intussen verhuisd, maar dat had u al wel begrepen. Het nieuwe huis is al volop 'ingeleefd', de kinderen hebben hun draai gevonden en ook wij voelen ons hier heel goed. Het is hier rustig, een mooi plekje op een pleintje vol huizen met kinderen van dezelfde leeftijd als onze kiddies, een mooi zwembad en zo goed als in orde. Het blijft een Ozzie huis, slecht geisoleerd dus, maar al bij al ruim en perfect voor ons. De verhuisdozen zijn gepromoveerd naar doolhof in de garage, een verhuis-traditie hier. Hier wat foto's. Vooral onze Jacaranda, daar ben ik verliefd op. De paarse bloemen zijn zo mooi en de bomen staan allemaal in bloei nu en kleuren Sydney weer paars.

 (Klik op de foto om te vergroten)

In augustus waren we even dakloos tussen twee huizen door en zijn we naar Belgie gereisd. Het was een surprise-visite, midden in de mooie Europese zomer en we hebben er allemaal zo van genoten! Het was heerlijk om familie en vrienden terug te zien, al was het maar voor even. De meisjes zijn enkele dagen gaan kamperen met Kris, de peter van Luna, Filip en ik hebben gewerkt in ons huis in Herent en heerlijk vakantie genomen. Het deed deugd om een aantal mensen te zien en voelen en tegelijk jammer omdat we zoveel vrienden en familie niet konden ontmoeten. We zijn allemaal verfrist teruggekomen. Dank je wel nog allemaal, voor de heerlijke ontvangst! Nog enkele foto's hier.

September, lente en heerlijk weer in Sydney. Een aantal uitstapjes, een kampeerweekend met de Vlamingen en veel plannen op de kalender. Het bewijs hieronder. En ook in september: een ontslag van mijnentwege. Te ver, te veel, te te. Op zoek naar iets anders dus.

Nog in september: Rune wordt 12! AL 12! Wat gaat de tijd vlug. We maken de woonkamer leeg, voorzien wat eten en een film en 6 meisjes worden verwacht voor een sleep-over. Rond 5 uur 's ochtends is het stil...

En in dezelfde maand: Sydney volledig rood gekleurd. Onvoorstelbaar. Nooit gezien. Eerste gedachte als we de gordijn openmaakten: het brandt! (we wonen niet zo heel ver van een Nationaal Park). Raam openmaken en ruiken. Geen brandgeur. Dan maar de TV opzetten, foto's maken en pas rond een uur of negen beseffen hoe mega speciaal dit is. Zelfs op de bodem van het zwembad lag een dun laagje rood stof. Weken erna kom ik nog rood stof tegen (o.a. op de koelkast :-)).

Eind september: einde van het voetbal seizoen. Gaat gepaard met een gala-dag, een tornooi dus en iedereen krijgt op het eind een gepersonaliseerde trofee. Altijd leuk en geweldig om mooie plaatjes te schieten. En omdat ik dit jaar manager speelde voor Luna's fantastische meisjes-ploeg, werd ik samen met de coach extra in de bloemetjes gezet! Leuk, leuk.

 

BTW: glad to back!

Vakantie zoveel

Ik had vorige week al een heel lang bericht geschreven over onze vorige vakantie, mooi voorzien van onze gevolgde reisweg. Alleen de foto's moesten er nog bij. En dan kon ik nu het bericht in zijn geheel publiceren.

En nu: bericht voor het grootste deel weg! Foetsie. Nochtans 10 keer bewaard. Nog eens nagekeken toen ik de PC afzette. En toch is het weg. Dus nu moet ik de moed vinden om het allemaal weer neer te pennen. Dat zal voor volgende week zijn.

Ik zal hier nu de foto's al geven. Een voorproefje in beeld dus (klik op de foto's om te vergroten).

In een notendop: de reis, Mungo National Park met de 'Walls of China', Kinchega National Park, langs de Darling River, waar we Jurgen en Eva tegen het lijf liepen, dan Menindee Lakes (volledig uitgedroogd), daarna Broken Hill en de Flying Doctors, een bezoek aan een monument voor gevallen mijnwerkers, ons wandelingetje in de Daydream Mine, het spookstadje Silverton, en dan Mutawintji National Park, waar we een begeleide Aboriginal tour maakten en ook nog Bart en Sabine tegenkwamen. En tenslotte White Cliffs, het opaal-mijnen-dorpje en de terugweg naar huis. Een fantastische tocht, 3000 km en ik ben nu helemaal in bewondering voor THE OUTBACK, zo mooi en zo veel niets! Weg van alles is echt weg, in die dorpjes staat de tijd stil.
Zeker voor herhaling vatbaar. Onze auto was een ander verhaal: zoveel rood zand heb ik nog nooit gezien, vooral in de kleinste en onbereikbaarste hoekjes en gaatjes. Het heeft ons een uur of 5 gekost om hem weer te doen blinken :-)









Intussen is de tweede week vakantie ook voorbij en begint woensdag Term 2. Dat wil zeggen, terug naar het winteruniform, met de witte bloesjes en de dassen en een trui 's ochtends. Het begint aardig fris te worden, ook 's avonds en 's nachts, maar gelukkig is het overdag nog rond 20 graden.

Twee weken

De paasvakantie is hier officieel van start gegaan: morgen is een van de vijf dagen per jaar dat (ongeveer) echt alles gesloten is: Goede Vrijdag. Met Pasen en Kerst ook en ik denk dat de meeste winkels ook dicht zijn op ANZAC-day (een soort 11 november) en Australia Day. Dat maakt dus dat het een helse dag was in het verkeer en in de winkels. Want opeens is er dus dat besef: morgen zijn de winkels dicht !!! Ik moest vandaag ook met drie kinderen naar de tandarts (alles in orde) en zelf naar de kinesist voor een hernia- en cyste-in-de-knie-behandeling, het kan tellen, dezer dagen, met de medische behandelingen! Gelukkig kon ik de dag fijn afsluiten bij mijn vriendin J op haar terras, met een lekker glaasje wijn.

De kinderen hebben iets meer dan twee weken verlof: woensdag 29/4 begint de tweede term en mogen de winteruniformen weer aan :-( (Ik hou niet van de dassen ...)

Morgen is inpakdag: we hebben weer een weekje verlof kunnen versieren en trekken deze keer naar Broken Hill, thuisbasis van de Flying Doctors, weet je nog? De outback in, dus, ik ben benieuwd hoe en of het verschilt met onze reis naar Uluru. Onze kaart van Australië krijgt al veel rode bolletjes, hoe fijn is dat?

Zaterdag vertrekken we, met onze tent trekken we er weer op uit. Ik wil iedereen in tussentijd een heel leuk Paasfeest wensen en tot ergens volgend weekend!

Geweldig tof weekend

Ons weekend begon wat traag en we waren pas zaterdag na de middag in Cattai National Park, zo'n 45 minuutjes Noordwest van St Ives, voor ons Belgen-weekendje. Waren van de partij: Inn en Jan, Bart en Sabine, Eva en Jurgen, Shirly en Peter en Kris met Julian. De sfeer zat er ginder al goed in, het was heerlijk weer en de kinderen waren na 3 minuten al volop aan het spelen. Een uurtje later stond onze tent recht en trokken we naar de Hawksburry River. We hadden ons bootje meegenomen en Bart had zijn kayak bij. Dat viel uiteraard nogal in goede aarde bij de kinderen. Die konden ook nog wat plonsen/zwemmen en er werd ook naar hartelust gevist. De rivier is daar niet echt voorzien om te zwemmen, er wordt op geskied en er vliegen ook geregeld waterscooters voorbij. Maar aan de aanlegsteiger ging het net, dus oef.

's Avonds was er een heus buffet met allerlei heerlijks. En een houtvuurtje is altijd leuk op een camping. Hoewel je natuurlijk continu 'gendarme' moet spelen, om 13 kinderen te behoeden van brandwonden. We brachten Earth Hour 2009 door rond het vuurtje, onder een schitterende sterrenhemel. Tot laat in de nacht werd er getetterd en gelachen, dikke ambiance! Niet nodig om te zeggen dat het 's morgens heel wat minder was ;-)

Tegen de middag was ons kamp opgebroken en reden we richting Wisemans Ferry, waar we in een leuk park naast het water de overschot van ons buffet op 5 minuten boven toverden en nog eens konden genieten van al het heerlijke eten. De kinderen sprongen nog eens in de rivier en de grote mensen bekwamen van de leuke avond. Tegen half vijf reden we dan maar naar huis, richting de zondagavond-spits en een nieuwe week. Nog aub! En bedankt iedereen! Voor meer foto's: hieronder op de kleinere foto klikken (er zitten ook foto's van Rune bij, genomen met haar eigen gekochte fototoestel)!

Weekend cattai NP

Donker

Doen jullie ook mee?
Zaterdag van 20u30 tot 21u30: het licht uitdoen!
Voor Earth Hour 2009. Vorig jaar hebben we de kaarsjes aangestoken en rustig wat gebabbeld en verder gegeten.
Dit jaar zal het nog iets makkelijker zijn, vermits we met zo'n 8 gezinnen gaan kamperen op een uurtje van hier, in Cattai national park. En er is geen elektriciteit, dus het zal rond een kampvuurtje zijn dat we nadenken over onze planeet. En door te gaan kamperen sparen wij natuurlijk een heel weekend energie ;-). Goed bezig!!!

Laat eens weten wat jullie hebben gedaan...

Weekend

Wij zijn natuurlijk ook nog gaan kamperen en ik heb daar nog niets over geschreven.
Zoals gezegd waren we in Myall Lake National Park, een drietal uur rijden boven Sydney. Zaterdag regende het toen we vertrokken om 7u. Maar gaandeweg werd het een hete en fijne dag, perfect om tenten op te zetten... De familie Hoornaert gingen ook mee en tegen een uur of 12 stond heel onze tenten inboedel recht. Toch al een indrukwekkend geheel!

Het Nationaal Park ligt tussen de oceaan en een meer. De camping is mooi en verzorgd en de ecologische WC's zijn proper en verzorgd. Het meer stelde niet veel voor, nogal vies water en weinig aanlokkelijk, maar de oceaan en vooral het (rij)strand waren weer behoorlijk indrukwekkend en leeg. Vreemd, voor een topweekend, maar we hadden helemaal voor ons alleen. De kinderen gingen in het water en nadien speelden we nog wat in de duinen. Op zondag maakten we een wandeling in de buurt, met een andere Vlaamse familie uit Sydney, die toevallig op dezelfde camping logeerden en ons hadden horen praten. De wereld is klein, weeral! In de namiddag bezochten we Seal Rocks en zagen dolfijnen in de zee. een hoogtepunt. In het park en op de camping struinden dan weer ettelijke dingo's rond. Allemaal geen probleem, zolang je geen eten en afval laat rondslingeren.

Maandagmorgen was het alweer inpakken geblazen en in de namiddag maakten we nog een schitterende wandeling langs het strand van Hawk's Nest.