De natuur gaat z'n gang

In Luna's mondje is een heuse veldslag aan de gang: 3 tanden kwijt in een maand en het is onvoorstelbaar hoe snel haar nieuwe tanden tevoorschijn komen: op 1 nacht (echt waar) 1mm gegroeid!

Intussen ligt Rune al twee dagen in de zetel met een dikke oorontsteking...

Nemen mama en Luna foto's van zichzelf...

En speelt Senne "een hondje met een das!!!"

Daar is ie dan!

Terwijl we genoten van een mooie herfstdag ...

was daar dinsdag een kort telefoontje ... donderdag 10 mei om 9 uur staat er een grote container voor de deur!

Dus werden de huurmeubels opgehaald ... om 6 uur!

En daar was de container, alleen het waren er opeens twee,

en waren onze spullen niet meer zo goed gestapeld! (De douane heeft veel dozen geopend ter controle en daarna alles terug in de container gegooid, letterlijk!)

Eerst was er iets, dan was er het grote NIETS,

En dan ... complete chaos!!!

Maar zie:

VOOR

EN NA

Na 4 dagen zwoegen, zweten en wroeten tussen dozen, is onze living toch al (bijna) in orde!

Maar we hebben nog veel werk...

De kindjes hebben namelijk mee uitgepakt...

Allemaal beestjes (4)

Aan de noordzijde van Sydney Harbour ligt Taronga Zoo (Taronga is Aboriginal voor 'waterzicht'). Hier vind je de grootste collectie inheemse en exotische dieren van het land. Je neemt het best een ferry vanuit de stad en dan de kabelbaan, die je over de dierentuin naar de ingang boven brengt. Het levert spectaculaire beelden op, je hebt een subliem zicht op de stad en tegelijk lopen onder je voeten een 3-tal olifanten!

Het is een educatieve zoo, er valt overal wel iets te leren en er zijn onderzoeksprojecten en broedprogramma's voor bedreigde diersoorten, een beetjes zoals Planckendael. Natuurbehoud is ook hier een hot topic. De dierenverblijven gelijken zoveel mogelijk op de natuurlijke milieus van de dieren. De nachtdieren bijvoorbeeld, leven in nacht- en schemerverblijven, zodat de dieren zich beter voelen en er meer aandacht kan besteed worden aan kweekprogramma's. In het speciale paviljoen is het donker, maar het geeft de bezoekers wel de kans om de dieren in actie te zien. Eén van mijn favorieten is het vogelbekdier, dat uitsluitend 's nachts actief is. Bij mijn weten is er geen zoo in België waar een exemplaar van die geweldige dieren leeft (btw, kent iemand mijn wit pluchen vogelbekdier van vroeger nog?).

Rune vond de comodovaraan zo super en toegegeven, in levenden lijve is het best een indrukwekkend beestje!

Uiteraard is er een groot koalaverblijf, veel kangoeroes, insecten en een reptielenpaviljoen.

Verder gorilla's, een zeehondenshow, een superleuke vogelshow en een mini-show over de gevaarlijkste spinnen en slangen op dit eiland. Tegen een (hoge) prijs kan je je foto laten nemen samen met de giraffen, koala's of kangoeroes. De zoo is heel verzorgd en een leuke bonus is de ligging op een heuveltop die uitkijkt op de stad en de haven... Een absolute aanrader voor bezoekers van Sydney!

Meer foto's hier

Foto's

Hierbij nog wat foto's van april ...

TV

We hebben ervoor gekozen om geen abonnement op betaal TV te nemen. Eerst en vooral is het ontzettend duur, het goedkoopste basisabonnement kost 36$/maand en dan krijg je FOX 8, CNN en 135 sportkanalen. Wil je een extra filmkanaal, Nickelodeon of een kookkanaal, dan betaal je telkens 8$ bij... het is absurd. Daarbij komt dan, dat het hier toch zo'n mooi weer is, dus wat doe je dan voor TV?
Enfin, het gevolg van onze beslissing is, dat we nu de vrije kanalen hebben, 5 stuks. Die moeten ontvangen worden per antenne (!). Het was even zoeken, maar we hebben een in-huis exemplaar gekocht, dat de 5 kanalen nu bijna smetteloos op het scherm doet verschijnen.

Eerst is er SBS (klik maar, dit is een link), ik noem dat het documentaire-kanaal. De voormiddag is uitsluitend voorbehouden aan buitenlands nieuws: o.a. Chinees, Italiaans, Grieks, Frans, Arabisch, Russisch en zelfs Nederlands, om 6u50. Deze weken is er ook een documentaire 'Anatomie voor beginners': Professer Von Hagen (is dat niet die van de tentoonstelling over de mens, met echte lichamen, die hier trouwens nu loopt?) dissecteert een man (zo wordt het aangekondigd!) voor een live publiek om het ademhalingsstelsel en de bloedsomloop uit de doeken te doen. Ik heb er eventjes naar gekeken, maar ik vond het toch behoorlijk griezelig. SBS toont ook regelmatig docu's over WOI en II en er is wat nieuws.

ABC is het 'staatskanaal', hier vind je kinderprogramma's, nieuws en achtergrondinformatie over plaatselijke politiek, verkiezingen e.d. Geen reclame en af en toe een interessante documentaire over milieuzaken, opwarming van de aarde of slinkende olievoorraden.

Seven, Nine en Ten zijn commerciële kanalen: veel en slechte reclame. Maar ook de beste series: Heroes, Prison Break, 24, Cold Case, House, Lost, Desperate Housewives, en alle CSI's. En ze zijn hier al 47 seizoenen verder dan in België...

De meest populaire serie Down Under is All Saints, een ziekenhuisreeks en zeker bekend bij de betere Vitaya-kijker... Ook de soaps 'Home and Away' en jawel, 'Neighbours' zijn hier razend populair.

Mash, Moonlighting (weet je nog, met een sublieme Bruce Willis in de hoofdrol), The Nanny, The Simpsons, Oprah Winfrey, Judge Judy, David Letterman, Dr. Phil en Jerry Springer, voor iedereen wat wils! Ook net gestart: Big Brother en the Amazing Race (zoiets als Peking Express), maar daar wagen we ons niet aan.
Voor de rest: sport, sport en sport. Hele avonden prime time Rugby, Football, Motorsport, Voetbal en alles daartussen.
Voilà, we komen dus niets tekort, en dat allemaal gratis!!!

En over de reclame: het is echt een ramp! Geen woorden voor. Maar heel af en toe zit er een goeie tussen: deze is voor BIER!

Dus: DRINGEND GEZOCHT: Belgische reclamejongens en -meisjes met ambitie, voor een leuke tijd in Sydney!

Om de boel hier te redden.

Palm Beach

Twee weken geleden, een stralende zaterdag, dus wij er nog eens op uit.
Naar Palm Beach, ongeveer drie kwartier noordwaarts rijden. Volgens kenners is dit 1 van de mooiste stranden van Sydney. Het ligt aan de oceaanzijde van het schiereiland Barrenjoey Head, op het einde van een reeks mooie stranden, the Northern Beaches.

Hier in Palm Beach kunnen alleen de heel rijken zich een plekje veroorloven. Op de kaap waar de vuurtoren staat, heb je een prachtig zicht van 360° over Palm Beach, de oceaan, Broken Bay in het noorden en Pittwater, aan de andere zijde van het schiereiland. Op de site van Palm Beach, (klik op de link hiernaast) staat een mooie luchtfoto. Palm beach is ook de plaats waar de Australische soap Home and Away wordt opgenomen.

En jawel, het is heel mooi, rustig, proper en er is veel goudgeel zand. De kinderen vonden de golven weer fantastisch en natuurlijk spelen in het zand.

En blijkbaar is Palm Beach ook populair bij jonge koppels, wij waren getuige van een heus strandhuwelijk, met alles erop en eraan. Moet wel romantisch zijn...

Pittwater ligt aan de andere zijde van het eiland. Je steekt het eiland over (100m doorsnede) en opeens ben je op een heel andere plaats: er zijn er geen golven meer en krijg je een machtig zicht op de rustige baai, die vooral geliefd is bij zeilers en surfboarders. Vanaf hier stijgen watervliegtuigen op, die (tegen zware betaling) vluchten over de stranden en zelfs Sydney aanbieden. Pittwater Haven is een doolhof van kreken en baaien en hier mondt de Hawkesbury River uit. Die moeten we nog eens gaan ontdekken per boot, maar dat is voor later.
Ik hou van de oceaan en het strand, maar geef mij Pittwater baai maar, echt een idyllisch plekje!

En wat is er beter op het einde van zo'n mooie dag dan een lekker ijsje? (Ik vond dat het op Playdoh leek, smakelijk!)

Dinerke met de mums

Wel, ik ben blij dat ik ben gegaan.

Het was heel gezellig, de mensen zijn echt heel hartelijk, geïnteresseerd en 'open-minded'.
En ze hebben hier geen schrik van een glaasje wijn, zoals in de States wel het geval was... :-)

Het is geweldig om na een week al mensen te kennen en hallo te kunnen zeggen op de speelplaats, dat had ik niet gedacht! En als ik iets nodig heb, zelfs om 3 uur 's nachts, mag ik altijd bellen !!! (wel een geruststellende idee, nietwaar?).

Voor herhaling vatbaar, zou ik zeggen, bijgevolg ben ik al plannen aan het maken (ja, zo ben ik nu eenmaal, he) voor een 'Belgian afternoon'... soon!

Vandaag 4 mei Walk to school day

Vandaag worden ouders en kinderen aangespoord om te voet naar school te komen. De tegenhanger van onze 'fiets naar school week' is naar het schijnt hard nodig, de gezondheid van de kinderen gaat er schrikbarend op achteruit. In het land van de sport zijn er meer en meer kinderen die lijden aan obesitas of overgewicht. Ook in de USA wordt deze dag georganiseerd later op het jaar.

Onze kinderen zijn heel blij dat het voor ons geen uitzondering is om naar school te wandelen, ze vinden het heel leuk om 'zelf' naar school te kunnen stappen.

Hieronder de tekst van de officiële website.

Walk Safely to School Day

Walk Safely to School Day (WSTSD) is an annual, national event when all Primary School children will be encouraged to walk and commute safely to school. It is a Community Event seeking to promote Road Safety, Health, Public Transport and the Environment.

It will be held throughout Australia on Friday 4 May 2007

The objectives of WSTSD are:

To encourage parents and carers to walk to school with primary school age children and reinforce safe pedestrian behaviour.
To promote the health benefits of walking and help create regular walking habits at an early age.
To ensure that children up to 10 years old hold an adult's hand when crossing the road.
To help children develop the vital road-crossing skills they will need as they become mature pedestrians.
To reduce the car dependency habits that are being created at an early age and which will be difficult to change as children become adults.
To promote the use of Public Transport.
To reduce the level of air pollution created by motor vehicles.
To reduce the level of traffic congestion.

WSTSD is an opportunity for parents and carers of Primary School aged children to promote safe pedestrian behaviour.

WSTSD will inform parents and carers that they need to closely supervise their young children, particularly those under 10 years of age, in all road environments, holding hands when near or crossing the road.

Leading Epidemiologist Urges Parents To Walk To School With Their Children On Friday 4 May

“Over 40% of Australian children now obese or overweight”

On Friday, 4 May, 2007 primary school children, parents and carers across Australia are being encouraged to take part in the national Walk Safely to School Day. An initiative developed by the Pedestrian Council of Australia, Walk Safely to School Day aims to encourage parents and carers to walk to school with primary school-age children to reinforce safe pedestrian behaviour and instil healthy lifestyle habits at a young age.

Dr Adrian Bauman, Professor of Public Health and Epidemiology at the School of Public Health and Community Medicine at the University of NSW and the Director of the Centre for Physical Activity and Health said today: “Children in Australia are becoming more sedentary and less physically active and more likely to be overweight and obese with each passing year. Over 40% of Australian children are now obese or overweight. These alarming and international trends are a cause for serious concern; future generations' health status will be impaired and the quality of life among young people today will be reduced. Communities are less connected than they used to be, as we increasingly live in our motor vehicles, connect to TV and the internet and do not engage as much as we should with the outside world, the physical environment and our neighbours. Professor Bauman added: “Interventions and programs such as Walk Safely to School Day are designed to increase walking in communities. Such programs have demonstrable health benefits for both parents and children, as well as increasing social interaction among the local and school community. The health benefits are substantial if we simply walked for half an hour a day. ”

Parents and carers walking to school with their children is a wonderful way to initially engage in this, moving towards developing a family focused healthier lifestyle. The social benefits are incalculable in our stressed and worried world, in that we should be more often "out and about", getting to know our neighbours and the local school communities. Walking to and from school is an excellent way of achieving that goal. The challenge is for more parents to do this regularly with their children, targeting all who live within a walkable distance (say up to 1.5 kilometres) from their local school.” Dr Bauman said.

St Ives North school

Misschien hebben jullie al een kijkje genomen op de website van de school (zie link hiernaast). St. Ives North is een grote school (voor onze normen dan toch), er zijn zowat 670 kinderen ingeschreven, verspreid over 7 jaar. De klassen van de kleinste kinderen tellen gemiddeld 20 leerlingen, maar de oudere jaren hebben klassen van 28-30 leerlingen... (Ik heb hier nog werk!!!)
Het is wel een leuk gezicht, al de kindjes in uniform. Maar ook wel moeilijk, als je je eigen kinderen moet zoeken... Persoonlijk vind ik het uniform-principe niet zo slecht, het vermindert pesten en discriminatie, iedereen heeft hetzelfde aan, heeft dezelfde boekentas, ... en het is zoveel gemakkelijker: geen discussies meer ’s morgens, geen gedoe over korte of lange broeken, rokjes of broeken, heerlijk! En ook de staartjes in het haar moeten met de juiste kleur rekjes, dus ook daar geen problemen meer.
Wat vinden jullie van het uniform? Is een uniform ‘terug in de tijd’ of ‘toch wel gemakkelijk voor ouders en kinderen en vooral ook belangrijk in de strijd tegen pesten en discriminatie?’ Laat het me weten, we zullen hier eens een debatje starten, se!

De kinderen die in deze school zitten, wonen meestal binnen een bepaald gebied rond de school. Dat betekent dat de school alle kinderen die in dat gebied wonen, moet aannemen, maar de andere kinderen kan en mag weigeren. Veel kindjes komen te voet naar school, alleen leerlingen van het 5de en 6de leerjaar mogen met de fiets komen. Zoals in de USA, zijn hier geen fietspaden voorzien, zoals bij ons, enkel voetpaden. Sommige kinderen komen met de schoolbus (een bus van de buslijn, die ’s morgens en ’s avonds wordt ingezet voor schoolkinderen). Deze school heeft geen schoolbus. Alle sportactiviteiten gaan immers door op de terreinen van de school zelf en voor excursies worden bussen van een maatschappij ingezet.
Vanaf 8u30 tot 9u15 staat er ook een gemachtigd opzichter voor de poort om de voetgangers en fietsers over te laten steken. Hij is weer van de partij van 2u45 tot 3u15. (Geweldig idee, he? ;-)). Uiteraard worden veel kinderen gebracht en gehaald met de wagen. Elke ouder weet waar je mag en kan parkeren in de straten rond de school. De straat voor de school is uitsluitend voorzien als ‘kiss and ride’ zone. Er is plaats voor 6 wagens om de kinderen af te zetten. Iedereen wacht rustig zijn beurt af, de kinderen worden netjes op de juiste plaats afgezet. ’s Avonds worden de kinderen begeleid naar een bepaalde plaats aan de overzijde van de straat (hier rijden ze allemaal aan de verkeerde kant van weg, remember?) en daar kunnen ouders hun kinderen dan ophalen. Er is plaats voor 4 wagens en iedereen schuift weer braafjes aan tot ze bij hun kinderen zijn. Het is een heel veilig en efficiënt systeem. Ik ben een grote voorstander van de ‘kiss and ride’ zone, omdat zoveel ouders hun kinderen toch met de wagen brengen en de onveilige verkeersituaties, die samen gaan met parkeren en vertrekken, uit de schoolstraat worden verbannen. Verbazend ook hoe gedisciplineerd de ouders hier zijn en hoe men met gemak 200 meter (!) verder gaat parkeren en de kinderen dan naar de school begeleidt. Een ander gevolg is dat het voor onze deur ’s morgens en ’s middags vrij druk is, wij wonen immers maar op 3 minuten stappen van de school. Onze kinderen kunnen makkelijk alleen naar school en naar huis, ze moeten nergens oversteken en het voetpad is veilig en ver genoeg van de straat. Maar voorlopig ga ik nog mee...

Onze kinderen doen het overigens uitstekend op school: ze zijn elke avond heel enthousiast en ze hebben telkens een leuke dag gehad. Rune schrijft al zoals de kinderen hier (hier wordt geen ‘script’ geleerd, maar letters die los van elkaar staan en een beetje lijken op dit lettertype) en ook met de wiskunde is ze al vlot mee. Met sommige Engelse wiskundetermen hebben we nog een beetje moeite en voor een goed dictee is het ook nog iets te vroeg. Rune is een perfectionist en ze ‘is niet graag gebuisd’ (houden zo, Rune...), dus dat is voor haar spanning en frustratie, maar ook dat zal wel beteren. Binnenkort staat er een ‘Spellathon’ op het programma. Dat is nog een beetje te hoog gegrepen, maar we gaan wel eens kijken. (Overigens nog een goeie tip voor een leuke geldactiviteit, voor het goede doel bv.. De kinderen moeten per klas een lijst woorden instuderen. Op de wedstrijd wordt gevraagd een woord te spellen. Ben je fout, dan lig je eruit. De kunst is uiteraard zoveel mogelijk woorden juist te spellen. Hier wordt een sponsering aan gehangen, familie, vrienden, buren, enz. kunnen geld inzetten op het kind en ‘raden’ hoeveel woorden er juist zullen worden gespeld. Naar het schijnt brengt het heel veel op...).
Rune is gisteren ook naar de bijles Engels gegaan en vond het belachelijk gemakkelijk, ik moest maar gaan zeggen dat ze het echt niet nodig heeft!!! Ik denk dat we toch nog even doorgaan...

Luna is maandag voor het eerst naar school gegaan en dinsdag had ze een uitnodiging voor een feestje op zak! Volgens haarzelf heeft ze al vriendinnen bij de vleet. Als ik haar met andere kinderen bezig zie, zegt ze niet veel, maar doet alles nog met gebaren, maar ze blijkt het toch goed te doen, vindt het leuk en leest elke avond Engelse boekjes. Het is nog letterlijk lezen wat er staat en wij proberen het een beetje te verbeteren, maar ze heeft er precies niet veel moeite mee. Goed zo, Luna!

En onze Senne doet het ook geweldig. Hij zal nooit antwoorden op de vraag: ‘wat heb je gedaan vandaag?’ maar af en toe komt er eens iets uit: letters schrijven, cijfers oefenen, knutselen, turnen en voetballen. Volgens hem is het leuk, heeft hij ook al veel vrienden (zijn meeste klasgenoten zijn jongens) en heeft hij een lieve juf (oef). Ik hoor niets negatiefs en volgens de juf doet hij ook goed mee.

Nog ter info: de kinderen van Kindergarten tot en met 3de leerjaar krijgen hier Italiaanse les en de kinderen vanaf het 4de leerjaar krijgen Frans! Dan zal Rune toch nog meekunnen in België en Luna en Senne zullen kunnen praten met de familie Holemans-Rigo!

Gisteren kreeg ik een telefoontje van de mama van één van Senne's klasgenootjes. Vanavond komen een aantal mama’s bij elkaar voor een gezellige babbel, een stuk pizza en een cola waarschijnlijk (:-( ik mis mijn Kriekskes!). Uiteraard vind ik dat een super idee, zo leer ik snel mensen kennen en kan ik ook nog een aantal dingen uitvissen... Morgen uitgebreid verslag.

Gisteren hebben we het jaarverslag 2006 van de school gekregen, een gedrukt boekje vol lijsten, grafiekjes en veel foto’s. Enkele cijfers:
661 studenten in 2006, in 27 klassen
1 directeur, 1 onderdirecteur, 4 assistenten, 4 adminstratieve krachten
27 leerkrachten en 3 taakleerkrachten
Inkomsten: 1302113$, uitgaven 1133397$
Voor de rest 10 pagina’s met verslagjes van alle activiteiten, gaande van kunstprojecten in de klassen tot sport- en muziekactiviteiten tussen scholen, de resultaten ervan en veel leerlingen die voor allerlei dingen gelauwerd worden. Ik denk dat dat voor de kinderen ook heel stimulerend werkt. Achteraan het boekje een A4 vol doelen voor de komende 2 jaren... indrukwekkend!

Ook gisteren in de boekentas van de kinderen: het weekverslag. Vorige week was er een ‘Public Speaking Competition’, waarin kinderen voor een groot publiek een spreekbeurt konden houden. Lijkt me ook super interessant! Binnen 2 weken is er Education Week, waar ouders ten allen tijde welkom zijn in de klas, om hun kinderen aan het werk te zien en te kijken naar de repetities van het schoolkoor (jawel!) en de schoolharmonie (ook!). Op vrijdag kan je de sportactiviteiten bijwonen (er is sport voor de kleinsten op woensdag, vanaf het 4de leerjaar op vrijdag, in een speciaal sportuniform).

Ik denk dat het een drukke week zal worden voor mij...
Ook weer in het weekverslag een uitgebreide lijst van kinderen die vermeld worden voor allerhande prestaties. En blijkbaar is er ook een systeem om awards te winnen, door goed gedrag en veel helpen en goed studeren, vermoed ik. De kinderen die vorig trimester een award hebben gewonnen, worden ook vermeld. Ik kan me voorstellen dat ook dat stimulerend werkt...
Volgende maand ga ik eens naar het Oudercomité, ik ben benieuwd.

En tenslotte: vandaag is het 26 graden, een stralende hemel en volop herfst...

En bloeien de bloemen hier nog volop!

Groetjes
Anne

En eindelijk weer terug

Gisteren was voor iedereen een leuke dag: de kinderen gingen voor het eerst naar school en wij hadden weer internet!

Het is waarlijk een bijzonder gevoel: ver van huis en geen internet. Een gevaarlijk gevoel ook, want het doet een mens beseffen hoe afhankelijk hij kan worden van een bepaald medium.

Voor mij is het een opluchting: ik kan terug bellen met familie en vrienden, ik kan weer wat nieuws over België lezen en zelfs een beetje deftig Australisch nieuws (zie later). En natuurlijk kan ik weer de blog aanvullen met nieuwtjes en foto's.

Sinds midden april zijn er toch wat nieuwe dingen gebeurd in ons leven en het balangrijkste is natuurlijk de school van de kindjes. Tot 24 april was er hier Paasvakantie, daardoor konden we de nodige administratie hier niet in orde brengen. Maar vorige week wel en het was de week van schoolspullen kopen, uniformen aanschaffen, schoolschoenen kopen en ook de laatste vakantiedagen beleven.

Rune zit vanaf gisteren in het 4de leerjaar, na een onzekere morgenspits met buikpijn en hevig nagelbijten (komt mij bekend voor!). We hebben nog geen idee in hoeverre het programma overeenkomt met dat van in België. Gisterenavond moest ze alvast de tafels leren, in het Engels en tot 13! Maar dat bleek geen probleem. Ik denk ook dat Rune's Engels al terug heel goed is, want haar nieuwe vriendinnetjes hadden haar alles al verteld over de school en ze vertelde het daarna aan ons, dus dat zit wel snor. Overigens komen alle drie de kinderen in aanmerking voor het ESL-programma (English as a second language) en dat betekent dat zij drie keer per week bijles krijgen van een taakleerkracht.

Luna is gisteren begonnen in het tweede leerjaar. Omdat ze jarig is in maart, konden wij kiezen of ze naar het 1ste leerjaar of het tweede leerjaar kon (hier ligt de jaargrens in juni, bij ons in december). We denken dat zij dat wel zal aankunnen en ook de leerkracht gaf te kennen dat ze een leuke dag had beleefd en ook zij denkt dat Luna zal meekunnen. Luna is natuurlijk ook heel geïnteresseerd, ze vindt het super spannend en heeft geen last van zenuwen of mama-scheidingsangst. Zo kennen we haar!

Senne is begonnen in Kindergarten. Omdat hij jarig is in februari, kon hij starten. Voor hem was ik een beetje bang, omdat zijn Engels echt nog nergens staat, maar iedereen (dus ik ook) weet dat dat heel vlug zal gaan. Kindergarten is ook het eerste jaar dat de kinderen hier naar school gaan (ervoren gaan ze soms enkele dagen per week naar een preschool) en ze beginnen al een beetje te lezen en schrijven. Ik ben vooral bang omdat Senne niet zo'n stilzitter is en het voor hem al te schools zou kunnen zijn. Maar goed, we zullen zien of het lukt en dus Senne in zijn uniformke naar school. Even was er een kleine aarzeling, maar hij ging toch zitten en deed direct mee. Rond 11uur ben ik nog even terug gegaan (ik had geen boterhammekes meegegeven, omdat ik dacht hen 's middags te gaan halen, maar dat is buiten de regels van de school, iedereen blijft altijd eten!), en Senne was rustig naar een verhaaltje aan het luisteren. Achteraf zei de juf dat het toch vrij goed was gegaan, dus ook daar ga ik mij nu geen zorgen over maken. We zullen wel zien binnen een week of twee...

Voilà, zover zijn we. De kindjes gaan hier elke dag naar school van 8u55 tot 14u55 en het is leuk want maar op 200 meter van ons huis en dus wandelen wij gewoon naar school. Dat is een heel verschil met de rit Pellenberg-Kortrijk-Dutsel.

Intussen zijn we nog steeds aan het wachten op de container met onze spullen. Hij zou naar verluid wel al in Sydney staan, maar moet nog 'onderzocht' worden... We wachten vol ongeduld.

Filip rijdt elke dag naar zijn werk en ook dat blijkt, mits vroeg opstaan, nogal mee te vallen. Alleen de avondspits is drukker. Hij speelt het wel klaar om elke avond met ons te eten en dat is ook heel leuk.

En ik, ik ben ook weer gelukkig: cyber-communicatie!!!!! Ik heb het toch wel nodig, dat internet, erg he! Weten dat ik kan mailen, bellen, lezen en onze administratie in België verder kan afhandelen... oef. Maar ik kan ook eens buiten: het dichtsbijzijnde winkelcentrum is 10 minuten wandelen en voor de deur stopt een bus die rechtstreeks naar Sydney rijdt in 35 minuten.

Wacht maar tot ik mijn fiets heb, dan maak ik lange tochten...

Nog even iets over het nieuws hier: meestal zijn er korte nieuwsflashes tijdens de programma's, waarin we te weten komen dat onze buurman zijn nieuwe auto is gestolen, dat een vrouw in de volgende straat haar been heeft gebroken en dat de eerste minister een nieuwe kam heeft gekocht. En voor de rest sport, sport en sport. Wereldnieuws? Waar?

In de komende dagen een uitgebreid verslag.

En nog meer over onze avonturen.

Groeten

Anne