donderdag 19 juli 2007

Eten!

Ik zal eens het één en het ander vertellen over het eten hier.

Elke morgen moet ik vechten met m'n kindertjes, in twee delen: het eerste deel is: 'mama, weeeeeeer bruin brood!' We maken namelijk zoals gezegd tegenwoordig elke dag zelf een brood, meestal een meergranen-broodje, waar Filip en ik onnoemelijk van kunnen genieten. Af en toe geven we toe en maken we een wit brood: FEEEEEEST!!! (NVDR: we gebruiken onze broodmachine die we 126 jaar geleden hebben gekocht in de USA, de configuratie is als volgt: -idem voor de koelkast overigens- Amerikaanse machine geconnecteerd aan een Belgische powerconvertor (van 110V naar 220V) en dan via een speciale stekker naar een Australisch stopcontact! Voor de rest zijn we heeeeeel energiebewust!)


Maar de kinderen houden dus meestal niet van mijn dagelijks brood. Wat een groot probleem is voor ontbijt. 's Morgens wordt er dan maar Corn Flakes gegeten of een geroosterde muffin. Groter probleem: er is gewoon niets anders in huis en er moeten nu eenmaal bokes gesmeerd worden voor de lunch... dus compenseren ze dat maar door er choco op te doen... Alleen Senne eet soms eens een 'smoske', d.i. mayonnaise, kaas, hesp en ketchup. Ik probeer dan maar veel fruit mee te geven of iets anders 'gezonds', zoals kerstomaten of een gezonde koek met fruit in of rozijnen, maar ik moet zeggen dat dat ook niet in de smaak valt. Daarbij, het fruit is hier gruwelijk duur, wegens droogte enzo. Meestal komt het erop neer dat de kinderen om 15u thuiskomen en alle drie honger hebben als leeuwen. Dan willen ze makreelfilets, of ze eten noodlesoepjes, of nog meer koeken of zelfs chips. Waar ik mij dus enorm aan erger, want elke morgen probeer ik genoeg mee te geven voor een hele dag... zucht.

Op maandag, woensdag en vrijdag is hier 'Canteen' op school, dwz dat de kinderen op school kunnen eten. Je bestelt het door 's morgens op een zak te schrijven wat ze willen eten, je stopt het geld in de zak en een bende lieftallige moeders zorgt dan van 's morgens vroeg dat alles klaar is tegen 13u, want dan is het lunchtime. De kinderen krijgen dan hun zakje terug met het gevraagde erin. Ik had geweldige verwachtingen, ik dacht: 'leuk, dan kunnen Filip en ik eens een keertje "volwassenen-eten" eten als de kids toch al 's middags op school hebben gegeten'. Maar dat was buiten de 'gezonde' voedingsgewoonten van de Australiërs gerekend, een greep uit de menu:
Beef Pie (een soort cake met vlees in, volgens kenners NIET te eten!), pizza, lasagne, macaroni, spaghetti, worstenbroodjes, slaatjes, boterhammen met kaas (dat is een mals wit toastbrood, met een halve cm boter en gemalen kaas erop), appels, wortels en selderstukken, gedroogde abrikozen, een hard gekookt ei, chips, gedroogde noodles, fruitsap, water, melk, ijs, en heel veel snoep voor dessert (maar dat staat niet op het papier!). Zeeeeer gevarieerd dus! En daarom maak ik elke avond gezond eten. Voor iedereen. Want ik ben een enorme voorstander van samen-met-je-kinderen-aan-tafel.
Ze mogen hier op vrijdag van de canteen bestellen. Tegen mijn zin, maar om de integratie te bevorderen. Of zo.


Binnenkort ga ik naar het Oudercomité. Om te ijveren voor een fruit-dag. Of gewoon een gezondere menu. Echt!

Maar om terug te komen op het eten. Geen lekker brood te koop dus (ik mis Vanhove-Piron!). En ook geen beleg (dit is deel 2!). Wij Belgen weten maar half hoe verwend we zijn. Met onze charcuterie! Onbestaand in de USA en Australië (van andere landen weet ik het niet echt). Geen Samsonworst, geen komkommersla, geen lentesla, geen kalkoensalami, geen gerookt vlees, geen Hollandse kaas. Er is hesp, een soort kaas, Hongaarse salami (kost een arm en een been), kippewit en hesp. Ook nog hesp, of had ik dat al gezegd?

Dus maak ik soms Americain préparé van rundsvlees dat geen puur rundsvlees is (???), maak ik soms zalmsla van zalm uit blik, maak ik soms tonijnsla van tonijn uit blik en maak ik soms eiersla, van eieren. En eet Filip Philadelphia. Want dat is er wel.
Geen kinderbeleg voor op de bokes? Choco dan maar!
Zucht.

In België kreeg ik soms klachten van m'n huisgenoten. Over mijn kookkunsten. Te Vlaams, te gewoon en alleen maar 'vlees, groenten en patatten!' Ik ben erachter gekomen dat dat gewoon te maken had met die geweldige donkere keuken van 2 op 2 die we toen hadden, het was gewoon niet leuk om daar te koken.

Hier is het anders. De keuken ligt centraal in het huis, is licht en groot en ze kijkt uit op het zwembad, dat daar nu mooi en koud ligt te blinken. (Let ook op het mooie gordijn met bloemen, de mooie roze tegels op de vloer en vooral onze vol-met-magneten-Amerikaanse-koelkast!!) Maar de keuken is echt wel aangenamer in gebruik. Gevolg: ik ben een echte keukenprinses geworden :-) In navolging van onze goede vrienden Tom en Tine maak ik nu een menu voor een dag of 5 (en mijn gerechten komen meestal uit een eten-boekske, dus het is hier menens!). Ik doe dan 'grote' boodschappen en voilà: 5 dagen een heerlijk maal voor de huisgenoten. Spaart ook veel geld uit, want als je elke dag in de winkel komt, koop je toch dingen die niet op de lijst staan! En ik moet zeggen dat onze kinderen heel exotisch kunnen eten tegenwoordig, ik let er immers niet echt op dat het kindvriendelijke maaltijden zijn.
Hoewel... af en toe maken we ook gewoon ballekes in tomatensaus!

Overigens gaat het grootste deel van ons budget hier naar eten. Officiële bureau's beweren dat het leven hier ongeveer even duur is als in België, maar wij kunnen dat met klem tegenspreken! Maar we dwalen af....

Dit is 'jezelf-aanpassen-aan-het leven-in-een-ander-land': we eten thuis geen frietjes meer, we eten geen gekookte aardappelen maar brood dat we zelf afbakken en we eten geen witloof meer (je kan het vinden, het is verpakt per twee stronkjes maar het kost de andere arm en het andere been). We eten geen mosselen, geen grijze garnalen, geen Hollandse kaas, geen beleg en geen chocolade. We drinken geen rozebottelthee (niet te vinden) en Ice Tea heeft hier geen prik.
En dan hebben we het nog niet over bier gehad...
Maar geen nood, er is genoeg ander lekker eten om ons allemaal (te) rond en gezond te houden!

maandag 16 juli 2007

Weer naar school

Terwijl enkele Belgische klasgenootjes van Rune en Luna hopelijk genieten van een super-kamp, moeten onze spruiten vanaf vandaag weer naar school! Na twee weken was er gisteren toch wat protest. De inspanning om Engels te praten is iets groter dan we dachten... en natuurlijk, na twee weken leuke dingen doen, volgen weer 10 weken opletten en nadenken.
Vandaag beginnen de meisjes wel met een sportdag, dus dat is een leuke start.
De voorbije dagen hebben we nog wat genoten van de vakantie: meegedaan aan de Shrek-gekte, nog eens gaan zwemmen (dat was lang geleden!) en gewoon thuis gebleven. Af en toe moet een mens eens cocoonen of is dat niet meer in de mode???


P.S. Voor de kleine kunstenaars onder jullie:
Hier een leuke kleurplaat: vraag aan mama of papa om ze uit te printen, kleur ze in en stuur ze naar ons! Dan krijg je zeker een kaartje terug uit het land van de kangoeroes!
Groeten!

vrijdag 13 juli 2007

Senne weer naar de tandarts

Vandaag hadden we terug een afspraak, dit keer om een klein gaatje te vullen. Er kwamen weer eventjes traantjes aan te pas, bij de verdoving. En weer maar eens: grote paniek bij de tandarts. Ze zag het echt niet zitten :-) Op het einde zei ze zelfs dat ze blij was dat ze niets meer moest doen, want dat Senne alleen maar reageerde op hetgeen ik zei en niet op haar... Ik denk dan, ben je een pediatrisch tandarts of hoe zit dat? Iemand die daarvoor speciaal is opgeleid zou daar toch moeten tegenkunnen? En als je dan nog eens 230 dollar krijgt... (140 euro!)
Volgens mij worden al die kleine dutskes hier bij een tandingreep ALTIJD verdoofd en was het de eerste keer dat ze zoiets moest doen. Ik zeg dan: goeie ervaring opgedaan en nog eens bedankt!

Enfin, ikke toch blij met zo'n flinke zoon, hij heeft na de verdoving geen kik meer gegeven.
Hij is nu met z'n zussen naar zijn cadeautje aan het kijken: de Gringe, een leuke Kerstfilm (vermits men hier op sommige plaatsen Kerstmis in July viert...)!

En de tandarts? Die zal vannacht misschien wel een nachtmerrie hebben! Van kinderen die met stukken ijzer in hun mondje haar kabinet uitlopen... Al schreeuwend en gillend... En woedende moeders... En de gasinstallatie die net op dat moment breekt... En de boor die boort en boort en boort... En het waterkraantje dat openstaat... En overal geflits van fototoestellen...

Sorry, ik liet me even gaan :-)

donderdag 12 juli 2007

Mooie juwelen

Ik wil toch nog eventjes een beetje reclame maken...
voor de prachtige juwelen die mijn zus Marie-Astrid maakt!
Neem zeker eens een kijkje op haar website http://www.silverdream.be/.
Je kan een home-party organiseren en een gezellige dames-avond beleven of je kan online bestellen!

Veel plezier!

Op algemeen verzoek

Een foto van Filip

En één van Anne (die zijn heel zeldzaam!)

woensdag 11 juli 2007

Kiekeboe!

Hier zijn we weer, na een verkwikkend reisje.

In het kort: super weer, prachtige landschappen, goede logies, geweldige kinderen, geen persoonlijke en materiële schade. We hebben 2300 km gereden, een gemiddelde van 330 km/dag, net genoeg. We hebben elke dag ergens anders geslapen, dolfijnen geaaid, een zoen gekregen van een zeehond, walvissen gezien en in een pretpark vertoefd. We wandelden in de tijdspanne van een week op het strand, door de bergen, in een regenwoud en door een grote stad. Ik heb ongeveer 300 foto's genomen, een half uur film opgenomen en we hebben ervaring opgedaan over reizen in Australië. Wat kan een mens nog meer willen?

Ik wil graag een paar indrukken meegeven in de vorm van enkele foto's. Wie interesse heeft in het hele verhaal, de route, de details en meer foto's, stuur me een mailtje en het zal in uw mailbox belanden! Geef me wel nog een paar dagen om alles uit te typen :-)

Terrigal, NSW

Hawks Nest, NSW
Port Macquarie, NSW


Pet Porpoise Pool, Coffs Harbour, NSW


Walvis!

Sea World, Surfers Paradise, QL


Brisbane, QL

Coffs Harbour, NSW

Dorrigo, NSW

Port Macquarie, NSW


Lighthouse Beach, Port Macquarie, NSW

woensdag 4 juli 2007

Flinke Senne

Senne is de trotse eigenaar van een 'uitgerukte kies'!
Hij heeft het goed doorstaan! Enkel de spuitjes om te verdoven waren pijnlijk en toen moest Senne even heel hard wenen. Op dat moment is de tandarts beginnen panikeren! Ze zag het niet meer zitten en zei 'dit is wat ik had willen vermijden...' maar het was paniek voor niets, want Senne heeft sinds dat moment GEEN KIK meer gegeven! Hij sprong na het grote moment recht als een dartel veulen en was na een uur of twee al volledig hersteld en aan het eten.
Hij schrok wel zelf van de grootte van zijn tand, maar verder deed het hem niets :-)
En het cadeautje achteraf was een goede beloning!
Het zwaarste stuk is nu voorbij, binnen 2 weken nog een gaatje vullen en dan zijn we weer gerust.
Filip en ik zijn blij dat we deze keer niet naar de raad van een arts hebben geluisterd... we hadden gelijk! Zo zie je maar dat toch niemand hun kindjes beter kent dan mama en papa!

Morgen verdwijnen we even uit cyberspace, volgende woensdag zijn we weer terug!
Tot dan.

P.S. Voor ons is het al de 4de, in België nog niet, maar dus toch nu al: proficiat aan Angelique, beste wensen van ons allemaal en een prettige verjaardag!

dinsdag 3 juli 2007

Bye Bye wij

De uniformen hangen voor 2 weken aan de haak. Het is wintervakantie. (Filip zegt altijd 'Kerstvakantie', wat uiteraard wel een beetje grappig is, als je weet dat enkele mensen hier hun kerstverlichting laten hangen en zelfs de 'op-de gevel-klim-kerstmannen'). Onze kinderen hadden trouwens vrijdag elk een goed rapport bij van 5 pagina's. Ze hebben alle drie positieve feedback gekregen. Uiteraard zitten ze voor Engels nog onder het gemiddelde, en moet Senne zich de regels van het buitenspelen nog eigen maken, maar de motivatie is er bij alle drie en de hersentjes ook, dus dat zit allemaal wel snor.

Vanmiddag gaat Senne's tand eruit. Ik hoop dat hij het vlotjes zal doorstaan... We hebben hem alleszins goed voorbereid.

Morgenvroeg vertrekken wij richting Noorden voor een weekje. We proberen in Brisbane, Queensland te geraken, dat op zo'n 900 km van hier ligt. We doen het in drie, vier dagen, de gemiddelde snelheid die je hier kan halen is maar 80 km/uur. Op zo'n 70 km onder Brisbane ligt Seaworld Australië en dat kunnen we natuurlijk niet links laten liggen. Hopelijk kunnen we daar zaterdag een leuke dag doorbrengen. Voor de rest zullen we wel zien, we overnachten in motelletjes en Holliday Parks en proberen onderweg een walvis te spotten (nu is naar het schijnt het moment...) en hier en daar een leuk strand en mooi park. Het weer ziet er alleszins goed uit, in Brisbane is het nu 24 graden, niet slecht voor de winter, nietwaar?
Uiteraard brengt yours truly jullie nadien een uitgebreid reisverslag...

Wij groeten u.

Bye, Bye Pasha Bulker


Mensen uit Newcastle werden warempel emotioneel toen gisterenavond het vrachtschip Pasha Bulker werd vlot getrokken. Na drie weken (zie mijn blogpost van 8 juni 2007) op het strand van Nobbys Beach te hebben gelegen, is het schip gisterenavond eindelijk bevrijd uit zijn benarde situatie. Het bleek geen eenvoudige klus, meerdere pogingen werden ondernomen om het gevaarte weer op gang te krijgen. Er werd gevreesd voor olielekken en zelfs dat het schip zou breken. Maar alles verliep naar wens en er brak spontaan een feestje uit. Eergisterenavond werd ook al een poging ondernomen, maar enkele kabels braken en men moest de actie stopzetten. Achteraf bleek dat het anker niet was opgehaald...

zaterdag 30 juni 2007

Doolhof

Waar een paar lege dozen toch goed voor kunnen zijn...



Pret verzekerd voor de komende drie weken, daarna vliegen ze eruit!