donderdag 6 maart 2008
Op het bakske
Met het nieuwe schooljaar begint ook hier het nieuwe Tv-seizoen. Mijn favoriete TV-programma's tegenwoordig: Desperate Housewives (klik op deze link en speel het spelletje, en dan mag je eens raden welke huisvrouw ik ben...), Dirty Sexy Money, Num3ers, House, Lost, Boston Legal, Brothers and Sisters. En er zijn er nog, maar meer kan ik voorlopig niet aan. Laat eens weten wat ze in België niet spelen, dan geef ik u een korte recensie...
Creatief met hout en verf
De kinderen hun Playmobil staat hier, zoals je kan zien, op een plekje met een schoon tapis-plain-ke (dit is de VOOR-foto).
Tijd voor wat creatieve bezigheidsterapie, dan vallen al die mannekes niet meer omver.
Ziedaar, TIJDENS:
EN ziedaar NA, of beter NU:
Zo, dat kan ook weer van mijn to do-lijst...
Tijd voor wat creatieve bezigheidsterapie, dan vallen al die mannekes niet meer omver.Ziedaar, TIJDENS:
EN ziedaar NA, of beter NU:
Zo, dat kan ook weer van mijn to do-lijst...
A never ending story
De was. U moet weten, wij zijn proper op onszelf. Wij wassen ons op gezette tijden, we kammen ons haar en we knippen onze teennagels op tijd, zodat we nog in onze schoenen kunnen.
En we wassen onze kleren. Dat proces verloopt als volgt: tijdens een schoolweken gaat het tegenwoordig iets anders, omdat er nu 5 dagen hetzelfde wordt gedragen. Tijdens de week draai ik 1 aparte machine met alle uniformen en in het weekend nog eens. Vooral bij de meisjes, die maar 1 kleedje hebben, is dat nodig. Maar ook bij Senne, die 2 stuks heeft en het quasi elke dag klaarspeelt om zijn hemd vuil te maken (en dat op zijn rapport staat dat hij zo goed op zijn uniform let... nee madam, dat ben ik!). Al bij al gaat dat nogal goed, dat wast goed en dat droogt goed, en ge moet dat niet strijken, dus dat zit wel snor.
De rest van de was gaat in 3 verzamelzakken boven, 2 voor de kinderen en 1 voor ons. Daar gaat nogal veel in, dus dat is eigenlijk heel gevaarlijk. Want voor we het weten zijn we 2 weken verder en zijn die zakken VOL (hoe ze het klaarspelen, God mag het weten). Ziedaar, wasdag heeft zich aangekondigd (als de kinderen beginnen te vragen of er ergens nog een propere slip is, weet ik dat de tijd van actie is gekomen).
De was gaat nu in wasmanden, 3 zakken leveren ongeveer 4 a 5 wasmanden op (ja, ik heb er zoveel). Die moeten naar beneden, richting waskot. Dat is geen sinecure, allerlei rampscenario's doemen in mijn gedachten op wanneer ik probeer gezwind de trap af te huppelen met 7 kilo was... maar tot nu toe geen problemen gehad. 5 wasmanden naar beneden zeulen is gelijk aan een half uur sporten, in dat opzicht weer een goede zaak, natuurlijk. Hebben we een excuus om niet te gaan lopen...
De was is nu in het waskot beland. Inderdaad, beland, want ik schep er een onwaarschijnlijk genoegen in om alle kleren, handdoeken en lakens gewoon op een grote hoop op de grond te kieperen. Dit doe ik louter en alleen om mezelf nadien een half uur te kunnen beklagen en op iedereen te foeteren dat ze het volgende keer allemaal maar zelf doen. Meestal komt iedereen dan wel eens kijken (ramptoeristen!) en stijgen er spontaan 'wow' s en amaai's op, maar ik heb nog nooit gemerkt dat er nadien minder was is. Ik zal een andere tactiek moeten bedenken...
De volgende stap is het sorteren. Dat duurt gemiddeld een half uur. Ik doe dat al jaren volgens kleur: zwart, wit, rood/rose, blauw, bruin/groen/geel, lakens en handdoeken apart. Niets bonte was, niets labelkes bekijken, niets verschillende temperaturen. Eens al die verschillende hopen zichtbaar worden, mag er al een machine beginnen draaien. Hup, de machine in (BTW mijne Miele van bijna 14 jaar oud, draait nog perfect!), 40 graden en hop. Ik probeer milieubewust te wassen, dwz meestal op 40 graden en altijd een kort programma. Hier zijn ze nog niet zover dat den elentriek minder kost 's nachts, dus ook witte was wordt overdag gedaan. Inderdaad, mevrouw Tante Kaat, de witte was gebeurt bij mij nog met voorwas en op 95 graden. En ik kan u verzekeren, zolang er geen blauwe sok graag een witte wil zijn, is mijn witte was wit en Dash, dat kennen ze hier niet!
Goed, was gedaan. Dan komt het niet-milieubewuste deel, ik beken: ik steek (bijna) alles in de droogkast! Geen gedoe met wasspelden, geen tijd verliezen met was ophangen en hem dan vergeten binnen te halen, geen geloop als het begint te regenen, geen gevloek als je niet thuis was toen het begon te regenen. Nop, been there, done that, nu ben ik gewoon lui en gemakzuchtig!
Maar de allerbelangrijkste reden voor dat ongehoorde gedrag is dat ik een GLOEIENDE HEKEL heb aan strijken. En, dames en heren, als u uw was uit de droogkast haalt, als die nog een beetje heerlijk warm is en als je die dan meteen opplooit, scheelt dat toch wel 35 stukken strijk! AHA!
Want ik vind niets erger dan strijken. En ja, ik strijk als ik TV kijk, ik strijk intussen ook met stoom, dat gaat wel beter, maar ik stel dat gewoon elke keer zo lang uit. Ik zal u zeggen, vandaag heb ik nog een hemd of 15 van Filip te strijken, enkele bloesjes van de kinderen en nog wat lakens, want die strijk ik tegenwoordig dan weer wel... Van mij bijna niets, want ik let er heel erg op als ik iets koop, dat ik het niet moet strijken. Als ik er eenmaal aan begin, is alles wel gedaan op 3-4 dagen. Ik moet met schaamrood op de wangen toegeven dat strijkbare spullen toch soms een maand in 'omloop' zijn als ze richting waszak verhuizen... vandaar dat Filip een aanzienlijke hoeveelheid hemden heeft. Dat is gewoon om niet zonder te vallen :-)
En weet je wat nu het aller, allerergste is? Dat stopt nooit, he, dat begint gewoon elke keer opnieuw (de redactie slaakt een diepe zucht).
Ziehier, wat een bekentenis! Ik maak het hierbij wereldkundig, ik ben officieel een slechte huisvrouw. U kan er maar eens goed mee lachen, zolang u er mij maar niet mee confronteert als u mij live ontmoet. Of echtgenoot, die zit er wel wat mee. Gewoon over zwijgen, dank u!
(haha, had je gedacht, dat ik daar een zelfgemaakte foto bij ging plaatsen!)
En we wassen onze kleren. Dat proces verloopt als volgt: tijdens een schoolweken gaat het tegenwoordig iets anders, omdat er nu 5 dagen hetzelfde wordt gedragen. Tijdens de week draai ik 1 aparte machine met alle uniformen en in het weekend nog eens. Vooral bij de meisjes, die maar 1 kleedje hebben, is dat nodig. Maar ook bij Senne, die 2 stuks heeft en het quasi elke dag klaarspeelt om zijn hemd vuil te maken (en dat op zijn rapport staat dat hij zo goed op zijn uniform let... nee madam, dat ben ik!). Al bij al gaat dat nogal goed, dat wast goed en dat droogt goed, en ge moet dat niet strijken, dus dat zit wel snor.
De rest van de was gaat in 3 verzamelzakken boven, 2 voor de kinderen en 1 voor ons. Daar gaat nogal veel in, dus dat is eigenlijk heel gevaarlijk. Want voor we het weten zijn we 2 weken verder en zijn die zakken VOL (hoe ze het klaarspelen, God mag het weten). Ziedaar, wasdag heeft zich aangekondigd (als de kinderen beginnen te vragen of er ergens nog een propere slip is, weet ik dat de tijd van actie is gekomen).
De was gaat nu in wasmanden, 3 zakken leveren ongeveer 4 a 5 wasmanden op (ja, ik heb er zoveel). Die moeten naar beneden, richting waskot. Dat is geen sinecure, allerlei rampscenario's doemen in mijn gedachten op wanneer ik probeer gezwind de trap af te huppelen met 7 kilo was... maar tot nu toe geen problemen gehad. 5 wasmanden naar beneden zeulen is gelijk aan een half uur sporten, in dat opzicht weer een goede zaak, natuurlijk. Hebben we een excuus om niet te gaan lopen...
De was is nu in het waskot beland. Inderdaad, beland, want ik schep er een onwaarschijnlijk genoegen in om alle kleren, handdoeken en lakens gewoon op een grote hoop op de grond te kieperen. Dit doe ik louter en alleen om mezelf nadien een half uur te kunnen beklagen en op iedereen te foeteren dat ze het volgende keer allemaal maar zelf doen. Meestal komt iedereen dan wel eens kijken (ramptoeristen!) en stijgen er spontaan 'wow' s en amaai's op, maar ik heb nog nooit gemerkt dat er nadien minder was is. Ik zal een andere tactiek moeten bedenken...
De volgende stap is het sorteren. Dat duurt gemiddeld een half uur. Ik doe dat al jaren volgens kleur: zwart, wit, rood/rose, blauw, bruin/groen/geel, lakens en handdoeken apart. Niets bonte was, niets labelkes bekijken, niets verschillende temperaturen. Eens al die verschillende hopen zichtbaar worden, mag er al een machine beginnen draaien. Hup, de machine in (BTW mijne Miele van bijna 14 jaar oud, draait nog perfect!), 40 graden en hop. Ik probeer milieubewust te wassen, dwz meestal op 40 graden en altijd een kort programma. Hier zijn ze nog niet zover dat den elentriek minder kost 's nachts, dus ook witte was wordt overdag gedaan. Inderdaad, mevrouw Tante Kaat, de witte was gebeurt bij mij nog met voorwas en op 95 graden. En ik kan u verzekeren, zolang er geen blauwe sok graag een witte wil zijn, is mijn witte was wit en Dash, dat kennen ze hier niet!
Goed, was gedaan. Dan komt het niet-milieubewuste deel, ik beken: ik steek (bijna) alles in de droogkast! Geen gedoe met wasspelden, geen tijd verliezen met was ophangen en hem dan vergeten binnen te halen, geen geloop als het begint te regenen, geen gevloek als je niet thuis was toen het begon te regenen. Nop, been there, done that, nu ben ik gewoon lui en gemakzuchtig!
Maar de allerbelangrijkste reden voor dat ongehoorde gedrag is dat ik een GLOEIENDE HEKEL heb aan strijken. En, dames en heren, als u uw was uit de droogkast haalt, als die nog een beetje heerlijk warm is en als je die dan meteen opplooit, scheelt dat toch wel 35 stukken strijk! AHA!
Want ik vind niets erger dan strijken. En ja, ik strijk als ik TV kijk, ik strijk intussen ook met stoom, dat gaat wel beter, maar ik stel dat gewoon elke keer zo lang uit. Ik zal u zeggen, vandaag heb ik nog een hemd of 15 van Filip te strijken, enkele bloesjes van de kinderen en nog wat lakens, want die strijk ik tegenwoordig dan weer wel... Van mij bijna niets, want ik let er heel erg op als ik iets koop, dat ik het niet moet strijken. Als ik er eenmaal aan begin, is alles wel gedaan op 3-4 dagen. Ik moet met schaamrood op de wangen toegeven dat strijkbare spullen toch soms een maand in 'omloop' zijn als ze richting waszak verhuizen... vandaar dat Filip een aanzienlijke hoeveelheid hemden heeft. Dat is gewoon om niet zonder te vallen :-)
En weet je wat nu het aller, allerergste is? Dat stopt nooit, he, dat begint gewoon elke keer opnieuw (de redactie slaakt een diepe zucht).
Ziehier, wat een bekentenis! Ik maak het hierbij wereldkundig, ik ben officieel een slechte huisvrouw. U kan er maar eens goed mee lachen, zolang u er mij maar niet mee confronteert als u mij live ontmoet. Of echtgenoot, die zit er wel wat mee. Gewoon over zwijgen, dank u!
(haha, had je gedacht, dat ik daar een zelfgemaakte foto bij ging plaatsen!)Rat
Hebben we overlaatst ook nog meegepikt: een stukje van het Chinese Nieuwjaar-spektakel in de stad. Luidruchtig (blijkbaar worden er dan enorm veel bommetjes afgestoken), veel mensen, mooie draken gespot, maar de kinderen vonden het allemaal maar niets. Blijkbaar laat de Oosterse cultuur hen Syberisch koud... Ik kom volgend jaar terug, ik zal wel een babysit zoeken tegen dan!Voor nu: Gelukkig Nieuwjaar, 't is aan de ratten dit jaar!
dinsdag 4 maart 2008
Uit de Oude Doos
Dit is ergens begin jaren 70: mama, zus Marie-Astrid en ik.
Van deze twee weet ik niet wanneer ze zijn genomen. Papa? Mama?
Van deze twee weet ik niet wanneer ze zijn genomen. Papa? Mama?
Zwemmen met Ian Torpedo
Elk jaar organiseert de school van onze kinderen een zwemdag. Vorig jaar hebben we dat gemist wegens nog niet hier. Dit jaar konden de meisjes wel meedoen ('t is maar vanaf year 3). Tot mijn groot plezier (de kinderen hebben geen besef van waar ze waren!) huurt de school het Olympisch zwembad voor dat event. Ja, HET OLYMPISCH ZWEMBAD 2000, dat van Ian Thorpe en Inge De Bruyn en zo. Misschien u niet, maar ik was behoorlijk onder de indruk. Dit gezegd zijnde, wij en zo'n 450 kinderen naar het zwembad (ik mee met de schoolbussen, want met de fiets was het iets te ver, off course!). We komen binnen en wat staat er op een groot scherm?
Ikke nog meer impressed, zoals u misschien kan begrijpen. De school had deze dag echt al weken voorbereid: alle deelnemers waren op voorhand doorgegeven, zodat alles in de computer stond van het Olympisch center, en bij elke wedstrijd de juiste namen van de deelnemers op het bord verschenen. Net echt! Ik ben daar toch wel gevoelig voor, blijkbaar, want mijn gemoed schoot voorwaar vol...
Om 10u begonnen de wedstrijden, die duurden tot half drie, er waren zo'n 34 verschillende reeksen. De meisjes hadden zich elk ingeschreven voor 3 categorieën: schoolslag, crawl (hier heet dat freestyle) en rugslag. De kleinsten begonnen eerst aan de voorrondes. Rune en Luna kunnen nogal goed zwemmen, maar aan zulke races hadden ze nog nooit meegedaan, ik denk zelfs dat Luna nog maar zelden meer dan 25 m heeft gezwommen. Maar hier was het echt, meteen erin duiken en een 50m lengte zwemmen. En zoals jullie kunnen zien hebben ze het goed gedaan! Rune werd zelfs geselecteerd om mee een 4x4 freestyle-wedstrijd te zwemmen voor haar HUIS. (de hele school is opgedeeld in 4 'huizen' en op dagen als deze zitten de huizen bij elkaar en strijden ze een strijd om de meeste huispunten. Vandaar dat ze ook allemaal een badmuts moesten hebben in hun huiskleur (geel, rood, blauw of groen). Kyeema, ons huis, waar alles groen is, verloor de huizenstrijd, maar statistisch gezien was dat heel normaal, vermits de kinderen niet verplicht waren om mee te doen en er nu eenmaal minder inschrijvingen waren uit Kyeema. Dit geheel ter zijde).
Kyeema verloor ook de 4x4 race. Rune was zelfs het laatst in het water vermits de snelste het laatst moest zwemmen, en de drie anderen waren zo traag dat alle andere huizen al gedaan hadden met zwemmen... Maar niet getreurd, de kinderen hebben allemaal super goed gezwommen. Er zijn zelfs een aantal schoolrecords gebroken.
Ik vond het zelf ook een leuke dag! Ik heb niet gezwommen, maar genoten van de wedstrijden, de sportieve supporters en de sfeer in het stadium. Het is eigenlijk wel grappig, want de kinderen, ook de niet-zwemmers, zitten allemaal in het stadium, bij hun huis, maar zonder supervisie. De leerkrachten zijn immers allemaal ingeschakeld op andere plaatsen. Er zijn wel veel ouders mee, maar toch, die kinderen hangen eigenlijk een hele dag rond in het zwembad. En toch loopt alles van een leien dakje. Iedereen supportert mee en moedigt alle deelnemers aan. De complimenten vlieger er een hele dag in het rond. Chapeau.
Ikke nog meer impressed, zoals u misschien kan begrijpen. De school had deze dag echt al weken voorbereid: alle deelnemers waren op voorhand doorgegeven, zodat alles in de computer stond van het Olympisch center, en bij elke wedstrijd de juiste namen van de deelnemers op het bord verschenen. Net echt! Ik ben daar toch wel gevoelig voor, blijkbaar, want mijn gemoed schoot voorwaar vol...
Om 10u begonnen de wedstrijden, die duurden tot half drie, er waren zo'n 34 verschillende reeksen. De meisjes hadden zich elk ingeschreven voor 3 categorieën: schoolslag, crawl (hier heet dat freestyle) en rugslag. De kleinsten begonnen eerst aan de voorrondes. Rune en Luna kunnen nogal goed zwemmen, maar aan zulke races hadden ze nog nooit meegedaan, ik denk zelfs dat Luna nog maar zelden meer dan 25 m heeft gezwommen. Maar hier was het echt, meteen erin duiken en een 50m lengte zwemmen. En zoals jullie kunnen zien hebben ze het goed gedaan! Rune werd zelfs geselecteerd om mee een 4x4 freestyle-wedstrijd te zwemmen voor haar HUIS. (de hele school is opgedeeld in 4 'huizen' en op dagen als deze zitten de huizen bij elkaar en strijden ze een strijd om de meeste huispunten. Vandaar dat ze ook allemaal een badmuts moesten hebben in hun huiskleur (geel, rood, blauw of groen). Kyeema, ons huis, waar alles groen is, verloor de huizenstrijd, maar statistisch gezien was dat heel normaal, vermits de kinderen niet verplicht waren om mee te doen en er nu eenmaal minder inschrijvingen waren uit Kyeema. Dit geheel ter zijde).Kyeema verloor ook de 4x4 race. Rune was zelfs het laatst in het water vermits de snelste het laatst moest zwemmen, en de drie anderen waren zo traag dat alle andere huizen al gedaan hadden met zwemmen... Maar niet getreurd, de kinderen hebben allemaal super goed gezwommen. Er zijn zelfs een aantal schoolrecords gebroken.
Ik vond het zelf ook een leuke dag! Ik heb niet gezwommen, maar genoten van de wedstrijden, de sportieve supporters en de sfeer in het stadium. Het is eigenlijk wel grappig, want de kinderen, ook de niet-zwemmers, zitten allemaal in het stadium, bij hun huis, maar zonder supervisie. De leerkrachten zijn immers allemaal ingeschakeld op andere plaatsen. Er zijn wel veel ouders mee, maar toch, die kinderen hangen eigenlijk een hele dag rond in het zwembad. En toch loopt alles van een leien dakje. Iedereen supportert mee en moedigt alle deelnemers aan. De complimenten vlieger er een hele dag in het rond. Chapeau.
maandag 3 maart 2008
Senne en de wratjes
Parelwratjes ofte Molloscum Contagiosum. Niets aan te doen, dus. Een virus en die dingen blijken nogal hardnekkig te zijn. Enkele jaren geleden had Luna ervan en toen heb ik ze een keer laten weghalen. Dat was een pijnlijke zaak en ze zijn daarna teruggekeerd en toen heb ik beslist niets meer te laten doen. Na enkele maanden verdwenen ze vanzelf en sindsdien heb ik er geen meer gezien bij haar.
Senne krijgt dezelfde behandeling. De dokter hier heeft me trouwens niets anders aangeraden, die kwam zelfs niet af met 'laten weghalen'. Enkel de jeuk wat verlichten, beschermen en hopen dat hij ze niet openkrabt. En nu ga ik nog een Echinacea-kuur starten, om zijn weerstand wat op te bouwen. Hopelijk kan zijn lijfke dan beter strijden...
Senne krijgt dezelfde behandeling. De dokter hier heeft me trouwens niets anders aangeraden, die kwam zelfs niet af met 'laten weghalen'. Enkel de jeuk wat verlichten, beschermen en hopen dat hij ze niet openkrabt. En nu ga ik nog een Echinacea-kuur starten, om zijn weerstand wat op te bouwen. Hopelijk kan zijn lijfke dan beter strijden...
Australia - Part 3
10 dingen waar Australië Sydney (?) niet fier moet op zijn
2. Internet
Wij hebben een Internetaansluiting. Enfin, iets dat erop trekt. Enige uitleg is nodig. Elke maand krijgen wij 3 gigabyte om 'op' te doen. 3 GB voor een hele maand. Daarmee moet worden gemaild, geblogd, foto's ge-upload en gedownload, ge-MSN-et naar het nieuws gekeken, filmpjes bekeken en spelletjes gespeeld. En ook gebeld, want wij bellen via het internet naar onze naasten en geliefden aan de andere kant van de bol (met www.voipbuster.com). Wel, je moet eens proberen om dat allemaal te doen met 3 gigabyte! ONMOGELIJK! Bijgevolg zijn al afgeschaft: online nieuws kijken, Ketnetkick spelen, online Playmobil spelen, foto's uploaden, you tube-filmpjes bekijken, ... En sinds een dag of 3 bellen. Want we zitten al 4 dagen boven onze limiet en dan wordt de snelheid van de internet-verbinding teruggeschroefd. We kunnen nog mailen en surfen, maar dat gaat zo traag dat we tussen twee webpagina's rustig een tas koffie kunnen gaan halen, die helemaal opslurpen, daarna nog een deftig WC-bezoek kunnen afleggen, alwaar wij een halve HUMO kunnen verslinden, daarna nog een wandelingetje kunnen gaan doen, om dan langzaam terug te keren richting scherm en een pagina met tekst, maar zonder afbeeldingen te zien verschijnen. Onnodig te zeggen dat bellen in die omstandigheden nogal mo..ei..il...ijk is. Er zit niets anders op dan te wachten tot 5 maart middernacht. Pas uw abonnement aan, zegt u? Gaarne, maar eerst en vooral kost 3 GB per maand al een slordige 40 dollar (25 euro) en daarbij worden zulke contracten hier afgesloten per periodes, in ons geval 18 maanden. Opzeggen gaat niet, tenzij u de volle 18 maanden betaalt. Aanpassen gaat, maar dan gaat een nieuwe periode van 18 maanden in en zoals de zaken er nu voorstaan, keren wij terug naar belgenland binnen 15 maanden...Dus wacht ik geduldig nog 2 dagen om al mijn vriendinnetjes en familie te bellen... grrrrrr.
2. Internet
Wij hebben een Internetaansluiting. Enfin, iets dat erop trekt. Enige uitleg is nodig. Elke maand krijgen wij 3 gigabyte om 'op' te doen. 3 GB voor een hele maand. Daarmee moet worden gemaild, geblogd, foto's ge-upload en gedownload, ge-MSN-et naar het nieuws gekeken, filmpjes bekeken en spelletjes gespeeld. En ook gebeld, want wij bellen via het internet naar onze naasten en geliefden aan de andere kant van de bol (met www.voipbuster.com). Wel, je moet eens proberen om dat allemaal te doen met 3 gigabyte! ONMOGELIJK! Bijgevolg zijn al afgeschaft: online nieuws kijken, Ketnetkick spelen, online Playmobil spelen, foto's uploaden, you tube-filmpjes bekijken, ... En sinds een dag of 3 bellen. Want we zitten al 4 dagen boven onze limiet en dan wordt de snelheid van de internet-verbinding teruggeschroefd. We kunnen nog mailen en surfen, maar dat gaat zo traag dat we tussen twee webpagina's rustig een tas koffie kunnen gaan halen, die helemaal opslurpen, daarna nog een deftig WC-bezoek kunnen afleggen, alwaar wij een halve HUMO kunnen verslinden, daarna nog een wandelingetje kunnen gaan doen, om dan langzaam terug te keren richting scherm en een pagina met tekst, maar zonder afbeeldingen te zien verschijnen. Onnodig te zeggen dat bellen in die omstandigheden nogal mo..ei..il...ijk is. Er zit niets anders op dan te wachten tot 5 maart middernacht. Pas uw abonnement aan, zegt u? Gaarne, maar eerst en vooral kost 3 GB per maand al een slordige 40 dollar (25 euro) en daarbij worden zulke contracten hier afgesloten per periodes, in ons geval 18 maanden. Opzeggen gaat niet, tenzij u de volle 18 maanden betaalt. Aanpassen gaat, maar dan gaat een nieuwe periode van 18 maanden in en zoals de zaken er nu voorstaan, keren wij terug naar belgenland binnen 15 maanden...Dus wacht ik geduldig nog 2 dagen om al mijn vriendinnetjes en familie te bellen... grrrrrr.
8!
Proficiat, Robin,
met je verjaardag!
Geniet van alle feestjes en cadeautjes en
dikke kussen van ons allemaal!
met je verjaardag!
Geniet van alle feestjes en cadeautjes en
dikke kussen van ons allemaal!
Abonneren op:
Posts (Atom)
