Gijs is zeven jaar geworden!
Hiep hiep hoera en dikke kusjes!woensdag 20 augustus 2008
Vreemd
Ondanks alle negatieve berichten over de hoeveelheid kinderen met overgewicht in Australie, willen enkele ouders hier op school een nieuwe regel invoeren: de kinderen van Kindergarten, Year 1 en 2 mogen nu enkel tijdens de lunchpauze iets kopen van de canteen. Maar vermits er meer geld in het laatje moet komen, willen de ouders hen ook toelaten om tijdens de voormiddagpauze iets te gaan kopen (meestal is dat voor die kleintjes gewoon snoep, chips of een ijsje, je kan je wel voorstellen dat die geen fruit komen kopen).
En ondanks tegenstand van de leerkrachten, de directie en de 'bazin' van de canteen is er tijdens de laatste vergadering (waar ik niet bij was) beslist om een proefperiode in te lassen...
Blijkbaar gaan voor sommige ouders centen voor de school voor op de gezondheid van hun eigen kinderen... begrijpe wie kan!
En wacht maar, volgende keer zal ik zwaar bepakt met allerhande studies mijn zegje over de canteen eens gaan doen op de vergadering!
En ondanks tegenstand van de leerkrachten, de directie en de 'bazin' van de canteen is er tijdens de laatste vergadering (waar ik niet bij was) beslist om een proefperiode in te lassen...
Blijkbaar gaan voor sommige ouders centen voor de school voor op de gezondheid van hun eigen kinderen... begrijpe wie kan!
En wacht maar, volgende keer zal ik zwaar bepakt met allerhande studies mijn zegje over de canteen eens gaan doen op de vergadering!
vrijdag 15 augustus 2008
Friends
Brydie en Luna, candy lovers
Brothers in arms: Senne en Cameron (ocharme de juf!)
They just have to be with each other: Rune en JessicaDe laatste weken
Het wordt een fotoreportage, want het allemaal gaan vertellen, daar heb ik nu echt geen zin in...
Gewoon kijken!
(Klik op de foto en selecteer dan diavoorstelling)
Gewoon kijken!
(Klik op de foto en selecteer dan diavoorstelling)
 |
| juli-augus |
woensdag 13 augustus 2008
Vanalles en nog wat
Zoals men soms zegt: sch**t!
Ik ga u al mijn zieleroerselen besparen, het zou mij te ver brengen en u allen in een instante depressie doen wegzinken, en dames en heren, dat is geheel niet de bedoeling!
Stelt u zich voor dat ik vannacht en morgen een 70-tal reacties en/of mails binnenkrijg in mijn al zo overvolle reactie- en gmail-inbox, en dat in elk van die mails UW zieleroerselen worden besproken.
Van 'ik ziet hier aan de rand van mijn zwembad te bleiten als een klein kind' tot 'mijn zweetvoeten zijn er nog erger door gaan stinken, bedankt!' Of 'nu is mijn kat zwanger geworden (de pil vergeten geven wegens volledig opgeslokt door het bericht)'.
Ja, het zou vreselijk zijn als ik verantwoordelijk werd geacht voor allerhande onverwachte emotionele gebeurtenissen, van weglopende honden, die de onrust in hun baasje aanvoelen, van pubers die nog meer rebelleren, nu ma en pa opeens niet meer naar hen omkijken en hen al het kattenkwaad toelaten, van krijsende kinderen die schreeuwen om eten terwijl mama een heerlijke mail aan het schrijven is.
De gevolgen zouden duidelijk niet te overzien zijn.
Neen, ik zou het niet aankunnen, dames en heren.
Daarom zeg ik gewoon: sch**t! Af en toe mag dat.
En nu doet u daarmee maar wat u wil.
Hoewel, een reactie of een mail zou wel fijn zijn...
Ik ga u al mijn zieleroerselen besparen, het zou mij te ver brengen en u allen in een instante depressie doen wegzinken, en dames en heren, dat is geheel niet de bedoeling!
Stelt u zich voor dat ik vannacht en morgen een 70-tal reacties en/of mails binnenkrijg in mijn al zo overvolle reactie- en gmail-inbox, en dat in elk van die mails UW zieleroerselen worden besproken.
Van 'ik ziet hier aan de rand van mijn zwembad te bleiten als een klein kind' tot 'mijn zweetvoeten zijn er nog erger door gaan stinken, bedankt!' Of 'nu is mijn kat zwanger geworden (de pil vergeten geven wegens volledig opgeslokt door het bericht)'.
Ja, het zou vreselijk zijn als ik verantwoordelijk werd geacht voor allerhande onverwachte emotionele gebeurtenissen, van weglopende honden, die de onrust in hun baasje aanvoelen, van pubers die nog meer rebelleren, nu ma en pa opeens niet meer naar hen omkijken en hen al het kattenkwaad toelaten, van krijsende kinderen die schreeuwen om eten terwijl mama een heerlijke mail aan het schrijven is.
De gevolgen zouden duidelijk niet te overzien zijn.
Neen, ik zou het niet aankunnen, dames en heren.
Daarom zeg ik gewoon: sch**t! Af en toe mag dat.
En nu doet u daarmee maar wat u wil.
Hoewel, een reactie of een mail zou wel fijn zijn...
donderdag 7 augustus 2008
BM (6)
Donderdag
Koude dag, volledig gewijd aan een super lange wandeling.
Wegens meestal geen luswandelingen en niet leuk om de hele weg gewoon terug te stappen, hadden we aan Marilyn gevraagd om te mogen bellen als we op het eind waren zodat zij ons kwam oppikken en terug naar de wagen bracht.
Resultaat: een van de prachtigste en moeilijkste wandelingen die we al hebben gemaakt, vooral vanwege springkonijn Senne, die soms wat afgeleid is en geen enkele seconde uit het oog verloren kan worden. Vooral deze wandeling had veel stukjes onbeschermde weg, met naast ons afgronden van 70m... Ik toverde hem in een paard (Bliksem!), zorgde voor een lange stok die ik heel de tijd naast hem hield en ik verzon ook een paar instructies (1x tikken met de stok: vooruit, 2x: stilstaan, 3x: opgelet, 4x: niet lopen, enz.). Op die manier was het voor hem leuk en ik had hem heel de tijd onder controle.
Uiteindelijk kwamen we aan op Pulpit Rock Lookout. Deze is zeker niet voor iedereen geschikt: de lookout is eentje met drie verdiepingen, langs smalle stalen trappen naar beneden. Het zicht is weliswaar fantastisch, maar voor zielen met een erge vorm van hoogtvrees is dit niet echt aan te raden... elastieken benen worden gegarandeerd uw deel!
En na bijna vier uur wandelen kwam Marilyn ons halen en trakteerde ze ons nog op een heerlijke thee bij haar thuis. Intussen was het buiten rond het vriespunt en kregen we zowaar een beetje poedersneeuw.
Koude dag, volledig gewijd aan een super lange wandeling.
Wegens meestal geen luswandelingen en niet leuk om de hele weg gewoon terug te stappen, hadden we aan Marilyn gevraagd om te mogen bellen als we op het eind waren zodat zij ons kwam oppikken en terug naar de wagen bracht.
Resultaat: een van de prachtigste en moeilijkste wandelingen die we al hebben gemaakt, vooral vanwege springkonijn Senne, die soms wat afgeleid is en geen enkele seconde uit het oog verloren kan worden. Vooral deze wandeling had veel stukjes onbeschermde weg, met naast ons afgronden van 70m... Ik toverde hem in een paard (Bliksem!), zorgde voor een lange stok die ik heel de tijd naast hem hield en ik verzon ook een paar instructies (1x tikken met de stok: vooruit, 2x: stilstaan, 3x: opgelet, 4x: niet lopen, enz.). Op die manier was het voor hem leuk en ik had hem heel de tijd onder controle.
Uiteindelijk kwamen we aan op Pulpit Rock Lookout. Deze is zeker niet voor iedereen geschikt: de lookout is eentje met drie verdiepingen, langs smalle stalen trappen naar beneden. Het zicht is weliswaar fantastisch, maar voor zielen met een erge vorm van hoogtvrees is dit niet echt aan te raden... elastieken benen worden gegarandeerd uw deel!
En na bijna vier uur wandelen kwam Marilyn ons halen en trakteerde ze ons nog op een heerlijke thee bij haar thuis. Intussen was het buiten rond het vriespunt en kregen we zowaar een beetje poedersneeuw.
dinsdag 5 augustus 2008
BM (5)
Woensdag
Het was intussen al een pak frisser: de temperatuur kwam niet meer boven 5 graden. Een uitgelezen dag dus om onder de grond te kruipen. We trokken naar de Jenolan Caves, zo'n 60 km van Leura, via een rit langs een bergweg, recht de valei in. Spectaculair.
In 2006 heeft men ontdekt dat de grotten zo'n 340 miljoen jaar oud moeten zijn. Er zijn al ettelijk gangen en kamers ontdekt, maar uiteraard heeft men tot op vandaag geen idee van de grootte van het gebied. Nu kan je ettelijk dagen spenderen ondergronds. Wij deden 2 tochten van 1,5 uur, genoeg voor onze kinderen. Zij hebben het na een tijdje wel gehad met al die stenen. Maar ik kan daar toch wel van genieten en vooral ook van de leuke verhaaltjes van de gidsen. Zo bleek dat rond 1885, toen elektriciteit nog een luxe product was, men elektriciteit had getrokken vanuit de stad naar de grotten. Er liep een enkele lijn en er werd 1 lamp opgehangen in een van de grottenkamers. De volgende maanden kwamen de toeristen niet voor de grot, maar om de lamp en het wonder der elektrische verlichting te zien...
Het was intussen al een pak frisser: de temperatuur kwam niet meer boven 5 graden. Een uitgelezen dag dus om onder de grond te kruipen. We trokken naar de Jenolan Caves, zo'n 60 km van Leura, via een rit langs een bergweg, recht de valei in. Spectaculair.
In 2006 heeft men ontdekt dat de grotten zo'n 340 miljoen jaar oud moeten zijn. Er zijn al ettelijk gangen en kamers ontdekt, maar uiteraard heeft men tot op vandaag geen idee van de grootte van het gebied. Nu kan je ettelijk dagen spenderen ondergronds. Wij deden 2 tochten van 1,5 uur, genoeg voor onze kinderen. Zij hebben het na een tijdje wel gehad met al die stenen. Maar ik kan daar toch wel van genieten en vooral ook van de leuke verhaaltjes van de gidsen. Zo bleek dat rond 1885, toen elektriciteit nog een luxe product was, men elektriciteit had getrokken vanuit de stad naar de grotten. Er liep een enkele lijn en er werd 1 lamp opgehangen in een van de grottenkamers. De volgende maanden kwamen de toeristen niet voor de grot, maar om de lamp en het wonder der elektrische verlichting te zien...
maandag 4 augustus 2008
Note to self
Gebruik het hulpstuk van de broodsnijmachine!
Vooral als je bijna aan het einde van het brood bent!
Vooral als je bijna aan het einde van het brood bent!
Nummer...
Proficiat, OPA en hopelijk heb je genoten van jouw speciale dag!
Groeten en dikke kussen van ons allemaal!
Abonneren op:
Posts (Atom)
