dinsdag 23 februari 2010
Een wonder!
Hoe slecht het vorige maandag met Luna was, zo goed gaat het nu. Het is bijna niet te geloven, maar je ziet bijna niets meer van al haar verwondingen. Er heerste nochtans wat verwarring. Haar linkerarm genas voorbeeldig, we hadden het mooi ontsmet en dan open laten drogen. Bij haar linkerarm ook, maar dat vlotte niet zo best en de wonde brak altijd weer open. Omdat we zaterdag en zondag wilden gaan kamperen, zijn we dan toch maar langsgeweest bij de dokter om advies. Die raadde aan om het te blijven ontsmetten en open te laten drogen. En voor alle zekerheid moesten we de wondes beschermen op onze trip. Ik dus naar de apotheek. En daar kregen we een hele uitleg over hoe 'drogen' niet meer van deze tijd is... vandaag de dag moet je open wondes en schaafwondes behandelen met zalf en helemaal inpakken en dan elke dag de verbanden vervangen. We hebben beide gedaan dus. En gisteren waren de korsten er allemaal wonderlijk 'afgevallen' en had ze een roze huid. Ik ben dan ook genezende zalf gaan halen, met Aloe Vera en vitamine E voor wondheling. Dat helpt geweldig, mijn vermoeden is dat we binnen een week niets meer gaan zien... Geweldig he!
woensdag 17 februari 2010
Sign the Petition to Free Saigon, Australia's Last Circus Elephant
Animals Australia is calling upon Perry Bros to retire Saigon from circus life and to a facility where her behavioural needs can be met, and where she can enjoy quality of life for the first time in her life, for the rest of her life. Please support our campaign to secure Saigon's release.
Sign the Petition to Free Saigon, Australia's Last Circus Elephant
dinsdag 16 februari 2010
:-(
Ik kreeg gisteren te horen dat het toch niet gaat lukken met de job, de mannen hadden niet echt nagedacht over hoe ze het gingen aanpakken, een admin in huis, en blijkbaar hebben ze elk ingezien dat ze niet bereid zijn hun papierwerk aan een administratieve hulp te geven... daar sta ik dus weer...
En net op dat moment belde Luna van thuis om te zeggen dat ze gevallen was met haar fiets. Het kind is serieus gehavend: allebei haar armen serieus geschaafd van boven tot onder, een diepe wonde op haar hand, voorhoofd en kin geschaafd, een gat in haar bovenlip en een schaafwonde op haar knie. GELUKKIG had ze haar helm op of we waren nu ergens anders geweest.
En net op dat moment belde Luna van thuis om te zeggen dat ze gevallen was met haar fiets. Het kind is serieus gehavend: allebei haar armen serieus geschaafd van boven tot onder, een diepe wonde op haar hand, voorhoofd en kin geschaafd, een gat in haar bovenlip en een schaafwonde op haar knie. GELUKKIG had ze haar helm op of we waren nu ergens anders geweest.
donderdag 11 februari 2010
Bergop
Elke morgen fiets ik samen met de kinderen naar school en daarna door naar de bushalte. In het begin deed ik dat te voet, dat kostte mij een half uur. Met de fiets gaat het uiteraard iets vlugger. Luna mag nu alleen met de fiets (vanaf year 5, hoewel niemand dat hier doet en de ouders rustig voor taxi spelen, hoewel ze maar op 200m van school wonen en het buiten 25 graden is) en Senne rijdt mee met mij. Rune neemt de bus, haar school is iets verder.
En ja hoor, gisterenmorgen ben ik de hele helling opgefietst! Een volle km bergop, met het eerste stukje serieus naar boven en vanaf dan vals plat!
En dat zonder achteraf van mijn stokje te gaan. Toegegeven, ik heb wat moeten uitpuffen en mijn benen hadden serieus de bibber. Maar ik was toch fier op mezelf :-).
Vanmorgen is het niet gelukt. De zon scheen recht in mijn ogen en het was al te warm...
Maar volgende week proberen we opnieuw :-)
Dit is het bergske op:
View Larger Map
HA!
En ja hoor, gisterenmorgen ben ik de hele helling opgefietst! Een volle km bergop, met het eerste stukje serieus naar boven en vanaf dan vals plat!
En dat zonder achteraf van mijn stokje te gaan. Toegegeven, ik heb wat moeten uitpuffen en mijn benen hadden serieus de bibber. Maar ik was toch fier op mezelf :-).
Vanmorgen is het niet gelukt. De zon scheen recht in mijn ogen en het was al te warm...
Maar volgende week proberen we opnieuw :-)
Dit is het bergske op:
View Larger Map
HA!
woensdag 10 februari 2010
maandag 8 februari 2010
Op 't werk
Voila, ik zit hier op 't werk. 't Is nu 2u 's middags en ik hou mezelf bezig (zoals jullie zien). Hier is eigenlijk wel wat werk te doen: toen ik hier aankwam, bleek de papierberg heel hoog te zijn en vooral niet georganiseerd. Er is maar 1 simpele spreadsheet voor de boekhouding en de rest is volgens de baas 'niet belangrijk'. Niemand houdt statistieken bij, de dagelijkse rekeningen worden betaald maar niet bijgehouden en dat is het. Akkoord, we zijn maar met 4 en er is niet veel papierwerk, maar toch. Ik wil graag alles op orde zetten en er wat organisatie in brengen, maar telkens ik iets vraag, worden mijn vragen afgewimpeld en vinden ze het allemaal niet belangrijk. Zo is er beneden een enorm pakhuis, dat vol staat met It-materiaal. Een stocklijst bestaat niet, dus ik stel voor om..., maar nee, dat is niet nodig, wat ze weten wat er staat. Ja hallloooo, dat kan dus gewoon niet. Ik moet dus de 4 telefoons opnemen die er binnenkomen, de twee TNT-verzendingen per dag regelen en voor de rest doe ik alsof. Ok, ik heb mijn eigen boekhoudsysteem opgesteld nu, en dat houdt mij voorlopig wat bezig, maar binnenkort... Ik kan me wel wat amuseren, maar veel uitdaging zit daar niet in, natuurlijk. En OK, ze zijn hier vriendelijk en flexibel, en 't is dichtbij en ze doen niet moeilijk en alles kan en alles mag. Maar hoe kan ik die mannen hier in godsnaam duidelijk maken dat het hier een warboelke is, dat nodig opgeruimd moet worden, zonder dat ik hun 5-jarig gelukkig systeem in de war breng? Aan de andere kant: waarvoor ben ik dan aangenomen???
Vreemd, vreemd!
Vreemd, vreemd!
zondag 7 februari 2010
Foto's van twee zwemmerkes
Nog te goed:
Foto's van het swimming carnaval, dat vorige maandag plaatsvond in het Olympisch park.
Ik had de kinderen vervoegd, omdat ik dacht dat Senne niet oplettend genoeg ging zijn om op tijd aan zijn races te beginnen. Tenslotte moeten de kinderen een hele dag zichzelf bezig houden en intussen opletten wanneer hun wedstrijd begint. Maar ik was fout. Hij was enthousiast, geïnteresseerd, gemotiveerd en geconcentreerd. En bij elke race stond hij mooi op tijd aan de start. Luna en hij deden mee aan 50m freestyle (crawl) en 50m breaststroke (schoolslag). Luna werd derde in haar reeks freestyle, maar haar tijd was niet goed genoeg voor een finale plaats. In breaststroke werd ze vierde. Ze vond het zelf teleurstellend, maar ik was behoorlijk fier. Vooral ook omdat de kinderen niet verplicht zijn om deel te nemen en zij de uitdaging toch aangaat.
Senne werd 2de in zijn reeks van freestyle en veroverde daarmee een finaleplaats. En in die finale werd hij weerom tweede. Daardoor kwam hij terecht in de relay-ploeg (aflossing), waar hij als derde zwom en zijn ploeg van de derde naar de tweede plaats bracht. En binnen enkele weken mag hij deelnemen aan een interscolaire wedstrijd en de school vertegenwoordigen.
Al bij al een puike prestatie, wetende dat hij geen enkele training heeft gehad en zelfs geen enkele les freestyle. In zijn reeks van breaststroke werd Senne derde. Dat leverde geen finaleplaats op.
Enfin, ik was een behoorlijk trotse en verbaasde mama :-)
De rest van de week verliep vlotjes: de kinderen maken stilaan kennis met juf en klasgenootjes en alles lijkt goed te gaan. Ook Rune lijkt weinig moeite te hebben met de nieuwe school en de manier van lesgeven. Ze lijken allemaal gelukkig en blij met het nieuwe schooljaar. Ik wacht alleen nog op het eerste 'echte' huiswerk...
Gisteren wilden we de voorspelde regen in de auto ondergaan en daarom plande Bart een 4x4-tochtje naar de Blue Mountains. Als we toch in de regen moesten zitten, dan liever in de auto. Maar het regende niet! Gedurende de hele dag bleef de regen uit en konden we genieten van leuk gezelschap en een fijn ritje langs een hobbelig rotsweggetje. In Sydney bleek het de hele dag gegoten te hebben. De terugweg was iets minder droog. Net voor ons vertrek naar huis begon het hard te regenen en toen we bijna thuis waren, kregen we een heuse wolkbreuk te verwerken. Sommige wegen stonden blank en het water spoot uit de afvoeren. Gelukkig was het vandaag iets droger. De regen is hier wel eens nodig, maar te veel is te veel. Hopelijk niet te lang meer, tenslotte is het hier nog altijd zomer...
Vandaag was een iets rustigere dag en de mannen haalden de racebaan nog eens uit... altijd fijn voor een paar uurtjes plezier.
Foto's van het swimming carnaval, dat vorige maandag plaatsvond in het Olympisch park.
Senne werd 2de in zijn reeks van freestyle en veroverde daarmee een finaleplaats. En in die finale werd hij weerom tweede. Daardoor kwam hij terecht in de relay-ploeg (aflossing), waar hij als derde zwom en zijn ploeg van de derde naar de tweede plaats bracht. En binnen enkele weken mag hij deelnemen aan een interscolaire wedstrijd en de school vertegenwoordigen.Al bij al een puike prestatie, wetende dat hij geen enkele training heeft gehad en zelfs geen enkele les freestyle. In zijn reeks van breaststroke werd Senne derde. Dat leverde geen finaleplaats op.
Enfin, ik was een behoorlijk trotse en verbaasde mama :-)
De rest van de week verliep vlotjes: de kinderen maken stilaan kennis met juf en klasgenootjes en alles lijkt goed te gaan. Ook Rune lijkt weinig moeite te hebben met de nieuwe school en de manier van lesgeven. Ze lijken allemaal gelukkig en blij met het nieuwe schooljaar. Ik wacht alleen nog op het eerste 'echte' huiswerk...
Gisteren wilden we de voorspelde regen in de auto ondergaan en daarom plande Bart een 4x4-tochtje naar de Blue Mountains. Als we toch in de regen moesten zitten, dan liever in de auto. Maar het regende niet! Gedurende de hele dag bleef de regen uit en konden we genieten van leuk gezelschap en een fijn ritje langs een hobbelig rotsweggetje. In Sydney bleek het de hele dag gegoten te hebben. De terugweg was iets minder droog. Net voor ons vertrek naar huis begon het hard te regenen en toen we bijna thuis waren, kregen we een heuse wolkbreuk te verwerken. Sommige wegen stonden blank en het water spoot uit de afvoeren. Gelukkig was het vandaag iets droger. De regen is hier wel eens nodig, maar te veel is te veel. Hopelijk niet te lang meer, tenslotte is het hier nog altijd zomer...
Vandaag was een iets rustigere dag en de mannen haalden de racebaan nog eens uit... altijd fijn voor een paar uurtjes plezier.
donderdag 4 februari 2010
Is poeder waspoeder?
Ik liep deze week rond in onze lokale supermarkt,op zoek naar wasmiddel.
Al jaren gebruik ik vloeibaar wasmiddel voor een 'front-loader', al niet zo makkelijk te vinden, maar toch verkrijgbaar. (de meeste Australische -en Amerikaanse- wasmachines zijn immers top-loaders, die water uit de warm-water-kraan gebruiken en heel veel water).
Dus. Ik heb een plastic fles wasmiddel, die ik telkens opnieuw vul met wasmiddel uit een hervul-zak. Ik ben daar heel gelukkig mee. Het wast en ik heb vrij weinig afval.
Deze week echter: geen vloeibaar wasmiddel meer! Alles wat er in de rekken stond was wasPOEDER. In kartonnen dozen. Geen refill-zakken meer, maar ook geen plastic flessen. Terug naar poeder dus.
Hoe zit dat in Europa? Gaat iedereen terug naar poeder? En is dit nu beter of slechter voor het milieu? En wat met het afval? Karton recycleren wij, dus afvalsgewijs is het wel beter dan de refill-zak.
Al jaren gebruik ik vloeibaar wasmiddel voor een 'front-loader', al niet zo makkelijk te vinden, maar toch verkrijgbaar. (de meeste Australische -en Amerikaanse- wasmachines zijn immers top-loaders, die water uit de warm-water-kraan gebruiken en heel veel water).
Dus. Ik heb een plastic fles wasmiddel, die ik telkens opnieuw vul met wasmiddel uit een hervul-zak. Ik ben daar heel gelukkig mee. Het wast en ik heb vrij weinig afval.
Deze week echter: geen vloeibaar wasmiddel meer! Alles wat er in de rekken stond was wasPOEDER. In kartonnen dozen. Geen refill-zakken meer, maar ook geen plastic flessen. Terug naar poeder dus.
Hoe zit dat in Europa? Gaat iedereen terug naar poeder? En is dit nu beter of slechter voor het milieu? En wat met het afval? Karton recycleren wij, dus afvalsgewijs is het wel beter dan de refill-zak.
Uitleg
Toen ik de foto's aan het sorteren was, besefte ik dat een aantal dingen moeten opgehelderd worden. Aldus.
Ergens vorig jaar, ik dacht begin november, gingen we met de Belgische club naar Sydney-city voor een opdrachtenwandeling. We werden ingedeeld in groepen en mochten op stap met een vragenlijst. Onderweg werden we ook nog onderworpen aan zware fysieke proeven :-) Zijn we o.a. tegengekomen onderweg: Kuifje, in het indrukwekkend speelgoedwinkeltje Pinocchio. Als je passeert, zeker eens binnenspringen! Ook nog: een tent waar alleen grote mensen binnen mochten en je nieuwe Smirnoff-drankjes kon uitproberen. Mmmm. En het mooie cruiseschip de 'Amsterdam' lag aangemeerd in de stad en dat blijft altijd heel impressionant. Voor de rest weer nieuwe plekjes ontdekt en met als afsluiter een plezante picnic, was dat weer een geslaagde uitstap.
Dan Luna in het ziekenhuis, dat verhaal kreeg u gisteren al.
En Katrien kwam op bezoek. Zij verbleef enkele maanden bij Nele in Toowoomba en kwam enkele dagen Sydney verkennen. Dan staan wij natuurlijk altijd klaar om een bed aan te bieden.
Kermit kwam onaangekondigd en verdween ook snel weer met de Noorderzon. Maar hij wilde wel even op de foto.
De lucht-in-brand-foto vind ik zelf wel heel sjiek: dat gebeurt hier wel vaker, zo'n rode luchten, maar deze was toch heel speciaal.
Voor de rest nog wat foto's van zee-leven en een wandeling in de regen. Rune heeft wat plaatjes genomen op Fraser Island, die staan er ook tussen. Mijn foto's zijn (voorlopig) onbereikbaar op de computer, maar ik hoop echt binnen afzienbare tijd een volledig verslag te kunnen brengen.
En op Fraser Island stond naast onze camping site een piepklein tentje waar twee dames in vertoefden die, o wat een toevel, uit ons Belgenlandje kwamen. Lobke is al bijna een jaar onderweg en haar vriendin Kelly hield haar voor enkele maanden gezelschap. Een paar weken na onze ontmoeting passeerden zij in Sydney en zoals gezegd, een bed bieden wij nogal gemakkelijk aan. Dus de kinderen konden hun geluk niet op toen zij een dag of vijf bij ons kwamen logeren. Toch wel handig, zo twee nanny's in huis :-) Intussen is Kelly weer thuis en zet Lobke haar ontdekkingstocht verder.
Begin december verhuisden Sabine en Bart met de hulp van enkele Belgische handen. De beloning, in de vorm van een BBQ, vond hier plaats. Ook in december hadden we ons jaarlijks uitstapje naar Luna Park. Nu extra spannend, vermits ook Senne op alle straffe dingen mag, hij is groot genoeg. En beter voor mij, want nu zijn ze met drie en kunnen ze dus allemaal samen gaan :-) Ik zal wel fotograaf spelen, al die dingen hebben me nooit kunnen bekoren.
En in januari is de familie Christie vertrokken: Senne's beste vriend Cameron, Chloe en mama Jacquay en papa Bruce hebben een boerderij gekocht op Tasmania en zijn inmiddels verhuisd. Intussen zijn ze al enkele biggetjes, kippen en paarden rijker en zijn ze allemaal super gelukkig. Wij hopen hen in april te kunnen bezoeken.
De meisjes kregen op het eind van vorig jaar elk een Gold Award, altijd goed voor een extra evenement op school. Toch geweldig voor de kinderen! En dan het hoogtepunt van het jaar: de Year 6 farewell, met een enorm feest: opkleden, eten en dan een dansfeest achteraf. De papa's moesten een dans doen met de meisjes, de jongens met de mama's. En ze kregen elk een graduation-award en werden een voor een door de ere-haag naar voor geroepen. Super!
Sebastien, Marie en Lola vertrokken ook terug naar Belgie. Hen zullen we daar zeker terugzien...
Het verslag van onze 'grote' Kerstvakantie komt in een volgende post en daar kan ik wel foto's van meegeven, joepie!!!
Ergens vorig jaar, ik dacht begin november, gingen we met de Belgische club naar Sydney-city voor een opdrachtenwandeling. We werden ingedeeld in groepen en mochten op stap met een vragenlijst. Onderweg werden we ook nog onderworpen aan zware fysieke proeven :-) Zijn we o.a. tegengekomen onderweg: Kuifje, in het indrukwekkend speelgoedwinkeltje Pinocchio. Als je passeert, zeker eens binnenspringen! Ook nog: een tent waar alleen grote mensen binnen mochten en je nieuwe Smirnoff-drankjes kon uitproberen. Mmmm. En het mooie cruiseschip de 'Amsterdam' lag aangemeerd in de stad en dat blijft altijd heel impressionant. Voor de rest weer nieuwe plekjes ontdekt en met als afsluiter een plezante picnic, was dat weer een geslaagde uitstap.
Dan Luna in het ziekenhuis, dat verhaal kreeg u gisteren al.
En Katrien kwam op bezoek. Zij verbleef enkele maanden bij Nele in Toowoomba en kwam enkele dagen Sydney verkennen. Dan staan wij natuurlijk altijd klaar om een bed aan te bieden.
Kermit kwam onaangekondigd en verdween ook snel weer met de Noorderzon. Maar hij wilde wel even op de foto.
De lucht-in-brand-foto vind ik zelf wel heel sjiek: dat gebeurt hier wel vaker, zo'n rode luchten, maar deze was toch heel speciaal.
Voor de rest nog wat foto's van zee-leven en een wandeling in de regen. Rune heeft wat plaatjes genomen op Fraser Island, die staan er ook tussen. Mijn foto's zijn (voorlopig) onbereikbaar op de computer, maar ik hoop echt binnen afzienbare tijd een volledig verslag te kunnen brengen.
En op Fraser Island stond naast onze camping site een piepklein tentje waar twee dames in vertoefden die, o wat een toevel, uit ons Belgenlandje kwamen. Lobke is al bijna een jaar onderweg en haar vriendin Kelly hield haar voor enkele maanden gezelschap. Een paar weken na onze ontmoeting passeerden zij in Sydney en zoals gezegd, een bed bieden wij nogal gemakkelijk aan. Dus de kinderen konden hun geluk niet op toen zij een dag of vijf bij ons kwamen logeren. Toch wel handig, zo twee nanny's in huis :-) Intussen is Kelly weer thuis en zet Lobke haar ontdekkingstocht verder.
Begin december verhuisden Sabine en Bart met de hulp van enkele Belgische handen. De beloning, in de vorm van een BBQ, vond hier plaats. Ook in december hadden we ons jaarlijks uitstapje naar Luna Park. Nu extra spannend, vermits ook Senne op alle straffe dingen mag, hij is groot genoeg. En beter voor mij, want nu zijn ze met drie en kunnen ze dus allemaal samen gaan :-) Ik zal wel fotograaf spelen, al die dingen hebben me nooit kunnen bekoren.
En in januari is de familie Christie vertrokken: Senne's beste vriend Cameron, Chloe en mama Jacquay en papa Bruce hebben een boerderij gekocht op Tasmania en zijn inmiddels verhuisd. Intussen zijn ze al enkele biggetjes, kippen en paarden rijker en zijn ze allemaal super gelukkig. Wij hopen hen in april te kunnen bezoeken.
De meisjes kregen op het eind van vorig jaar elk een Gold Award, altijd goed voor een extra evenement op school. Toch geweldig voor de kinderen! En dan het hoogtepunt van het jaar: de Year 6 farewell, met een enorm feest: opkleden, eten en dan een dansfeest achteraf. De papa's moesten een dans doen met de meisjes, de jongens met de mama's. En ze kregen elk een graduation-award en werden een voor een door de ere-haag naar voor geroepen. Super!
Sebastien, Marie en Lola vertrokken ook terug naar Belgie. Hen zullen we daar zeker terugzien...
Het verslag van onze 'grote' Kerstvakantie komt in een volgende post en daar kan ik wel foto's van meegeven, joepie!!!
woensdag 3 februari 2010
Foto's
Toch wat foto's van oct-nov-dec 2009.
Veel plezier!
(dubbel klikken op de foto en dan op diavoorstelling klikken)
Veel plezier!
(dubbel klikken op de foto en dan op diavoorstelling klikken)
 |
| OKT-NOV-DEC 2009 |
Abonneren op:
Posts (Atom)
