Dinerke met de mums

Wel, ik ben blij dat ik ben gegaan.

Het was heel gezellig, de mensen zijn echt heel hartelijk, geïnteresseerd en 'open-minded'.
En ze hebben hier geen schrik van een glaasje wijn, zoals in de States wel het geval was... :-)

Het is geweldig om na een week al mensen te kennen en hallo te kunnen zeggen op de speelplaats, dat had ik niet gedacht! En als ik iets nodig heb, zelfs om 3 uur 's nachts, mag ik altijd bellen !!! (wel een geruststellende idee, nietwaar?).

Voor herhaling vatbaar, zou ik zeggen, bijgevolg ben ik al plannen aan het maken (ja, zo ben ik nu eenmaal, he) voor een 'Belgian afternoon'... soon!

Vandaag 4 mei Walk to school day

Vandaag worden ouders en kinderen aangespoord om te voet naar school te komen. De tegenhanger van onze 'fiets naar school week' is naar het schijnt hard nodig, de gezondheid van de kinderen gaat er schrikbarend op achteruit. In het land van de sport zijn er meer en meer kinderen die lijden aan obesitas of overgewicht. Ook in de USA wordt deze dag georganiseerd later op het jaar.

Onze kinderen zijn heel blij dat het voor ons geen uitzondering is om naar school te wandelen, ze vinden het heel leuk om 'zelf' naar school te kunnen stappen.

Hieronder de tekst van de officiële website.

Walk Safely to School Day

Walk Safely to School Day (WSTSD) is an annual, national event when all Primary School children will be encouraged to walk and commute safely to school. It is a Community Event seeking to promote Road Safety, Health, Public Transport and the Environment.

It will be held throughout Australia on Friday 4 May 2007

The objectives of WSTSD are:

To encourage parents and carers to walk to school with primary school age children and reinforce safe pedestrian behaviour.
To promote the health benefits of walking and help create regular walking habits at an early age.
To ensure that children up to 10 years old hold an adult's hand when crossing the road.
To help children develop the vital road-crossing skills they will need as they become mature pedestrians.
To reduce the car dependency habits that are being created at an early age and which will be difficult to change as children become adults.
To promote the use of Public Transport.
To reduce the level of air pollution created by motor vehicles.
To reduce the level of traffic congestion.

WSTSD is an opportunity for parents and carers of Primary School aged children to promote safe pedestrian behaviour.

WSTSD will inform parents and carers that they need to closely supervise their young children, particularly those under 10 years of age, in all road environments, holding hands when near or crossing the road.

Leading Epidemiologist Urges Parents To Walk To School With Their Children On Friday 4 May

“Over 40% of Australian children now obese or overweight”

On Friday, 4 May, 2007 primary school children, parents and carers across Australia are being encouraged to take part in the national Walk Safely to School Day. An initiative developed by the Pedestrian Council of Australia, Walk Safely to School Day aims to encourage parents and carers to walk to school with primary school-age children to reinforce safe pedestrian behaviour and instil healthy lifestyle habits at a young age.

Dr Adrian Bauman, Professor of Public Health and Epidemiology at the School of Public Health and Community Medicine at the University of NSW and the Director of the Centre for Physical Activity and Health said today: “Children in Australia are becoming more sedentary and less physically active and more likely to be overweight and obese with each passing year. Over 40% of Australian children are now obese or overweight. These alarming and international trends are a cause for serious concern; future generations' health status will be impaired and the quality of life among young people today will be reduced. Communities are less connected than they used to be, as we increasingly live in our motor vehicles, connect to TV and the internet and do not engage as much as we should with the outside world, the physical environment and our neighbours. Professor Bauman added: “Interventions and programs such as Walk Safely to School Day are designed to increase walking in communities. Such programs have demonstrable health benefits for both parents and children, as well as increasing social interaction among the local and school community. The health benefits are substantial if we simply walked for half an hour a day. ”

Parents and carers walking to school with their children is a wonderful way to initially engage in this, moving towards developing a family focused healthier lifestyle. The social benefits are incalculable in our stressed and worried world, in that we should be more often "out and about", getting to know our neighbours and the local school communities. Walking to and from school is an excellent way of achieving that goal. The challenge is for more parents to do this regularly with their children, targeting all who live within a walkable distance (say up to 1.5 kilometres) from their local school.” Dr Bauman said.

St Ives North school

Misschien hebben jullie al een kijkje genomen op de website van de school (zie link hiernaast). St. Ives North is een grote school (voor onze normen dan toch), er zijn zowat 670 kinderen ingeschreven, verspreid over 7 jaar. De klassen van de kleinste kinderen tellen gemiddeld 20 leerlingen, maar de oudere jaren hebben klassen van 28-30 leerlingen... (Ik heb hier nog werk!!!)
Het is wel een leuk gezicht, al de kindjes in uniform. Maar ook wel moeilijk, als je je eigen kinderen moet zoeken... Persoonlijk vind ik het uniform-principe niet zo slecht, het vermindert pesten en discriminatie, iedereen heeft hetzelfde aan, heeft dezelfde boekentas, ... en het is zoveel gemakkelijker: geen discussies meer ’s morgens, geen gedoe over korte of lange broeken, rokjes of broeken, heerlijk! En ook de staartjes in het haar moeten met de juiste kleur rekjes, dus ook daar geen problemen meer.
Wat vinden jullie van het uniform? Is een uniform ‘terug in de tijd’ of ‘toch wel gemakkelijk voor ouders en kinderen en vooral ook belangrijk in de strijd tegen pesten en discriminatie?’ Laat het me weten, we zullen hier eens een debatje starten, se!

De kinderen die in deze school zitten, wonen meestal binnen een bepaald gebied rond de school. Dat betekent dat de school alle kinderen die in dat gebied wonen, moet aannemen, maar de andere kinderen kan en mag weigeren. Veel kindjes komen te voet naar school, alleen leerlingen van het 5de en 6de leerjaar mogen met de fiets komen. Zoals in de USA, zijn hier geen fietspaden voorzien, zoals bij ons, enkel voetpaden. Sommige kinderen komen met de schoolbus (een bus van de buslijn, die ’s morgens en ’s avonds wordt ingezet voor schoolkinderen). Deze school heeft geen schoolbus. Alle sportactiviteiten gaan immers door op de terreinen van de school zelf en voor excursies worden bussen van een maatschappij ingezet.
Vanaf 8u30 tot 9u15 staat er ook een gemachtigd opzichter voor de poort om de voetgangers en fietsers over te laten steken. Hij is weer van de partij van 2u45 tot 3u15. (Geweldig idee, he? ;-)). Uiteraard worden veel kinderen gebracht en gehaald met de wagen. Elke ouder weet waar je mag en kan parkeren in de straten rond de school. De straat voor de school is uitsluitend voorzien als ‘kiss and ride’ zone. Er is plaats voor 6 wagens om de kinderen af te zetten. Iedereen wacht rustig zijn beurt af, de kinderen worden netjes op de juiste plaats afgezet. ’s Avonds worden de kinderen begeleid naar een bepaalde plaats aan de overzijde van de straat (hier rijden ze allemaal aan de verkeerde kant van weg, remember?) en daar kunnen ouders hun kinderen dan ophalen. Er is plaats voor 4 wagens en iedereen schuift weer braafjes aan tot ze bij hun kinderen zijn. Het is een heel veilig en efficiënt systeem. Ik ben een grote voorstander van de ‘kiss and ride’ zone, omdat zoveel ouders hun kinderen toch met de wagen brengen en de onveilige verkeersituaties, die samen gaan met parkeren en vertrekken, uit de schoolstraat worden verbannen. Verbazend ook hoe gedisciplineerd de ouders hier zijn en hoe men met gemak 200 meter (!) verder gaat parkeren en de kinderen dan naar de school begeleidt. Een ander gevolg is dat het voor onze deur ’s morgens en ’s middags vrij druk is, wij wonen immers maar op 3 minuten stappen van de school. Onze kinderen kunnen makkelijk alleen naar school en naar huis, ze moeten nergens oversteken en het voetpad is veilig en ver genoeg van de straat. Maar voorlopig ga ik nog mee...

Onze kinderen doen het overigens uitstekend op school: ze zijn elke avond heel enthousiast en ze hebben telkens een leuke dag gehad. Rune schrijft al zoals de kinderen hier (hier wordt geen ‘script’ geleerd, maar letters die los van elkaar staan en een beetje lijken op dit lettertype) en ook met de wiskunde is ze al vlot mee. Met sommige Engelse wiskundetermen hebben we nog een beetje moeite en voor een goed dictee is het ook nog iets te vroeg. Rune is een perfectionist en ze ‘is niet graag gebuisd’ (houden zo, Rune...), dus dat is voor haar spanning en frustratie, maar ook dat zal wel beteren. Binnenkort staat er een ‘Spellathon’ op het programma. Dat is nog een beetje te hoog gegrepen, maar we gaan wel eens kijken. (Overigens nog een goeie tip voor een leuke geldactiviteit, voor het goede doel bv.. De kinderen moeten per klas een lijst woorden instuderen. Op de wedstrijd wordt gevraagd een woord te spellen. Ben je fout, dan lig je eruit. De kunst is uiteraard zoveel mogelijk woorden juist te spellen. Hier wordt een sponsering aan gehangen, familie, vrienden, buren, enz. kunnen geld inzetten op het kind en ‘raden’ hoeveel woorden er juist zullen worden gespeld. Naar het schijnt brengt het heel veel op...).
Rune is gisteren ook naar de bijles Engels gegaan en vond het belachelijk gemakkelijk, ik moest maar gaan zeggen dat ze het echt niet nodig heeft!!! Ik denk dat we toch nog even doorgaan...

Luna is maandag voor het eerst naar school gegaan en dinsdag had ze een uitnodiging voor een feestje op zak! Volgens haarzelf heeft ze al vriendinnen bij de vleet. Als ik haar met andere kinderen bezig zie, zegt ze niet veel, maar doet alles nog met gebaren, maar ze blijkt het toch goed te doen, vindt het leuk en leest elke avond Engelse boekjes. Het is nog letterlijk lezen wat er staat en wij proberen het een beetje te verbeteren, maar ze heeft er precies niet veel moeite mee. Goed zo, Luna!

En onze Senne doet het ook geweldig. Hij zal nooit antwoorden op de vraag: ‘wat heb je gedaan vandaag?’ maar af en toe komt er eens iets uit: letters schrijven, cijfers oefenen, knutselen, turnen en voetballen. Volgens hem is het leuk, heeft hij ook al veel vrienden (zijn meeste klasgenoten zijn jongens) en heeft hij een lieve juf (oef). Ik hoor niets negatiefs en volgens de juf doet hij ook goed mee.

Nog ter info: de kinderen van Kindergarten tot en met 3de leerjaar krijgen hier Italiaanse les en de kinderen vanaf het 4de leerjaar krijgen Frans! Dan zal Rune toch nog meekunnen in België en Luna en Senne zullen kunnen praten met de familie Holemans-Rigo!

Gisteren kreeg ik een telefoontje van de mama van één van Senne's klasgenootjes. Vanavond komen een aantal mama’s bij elkaar voor een gezellige babbel, een stuk pizza en een cola waarschijnlijk (:-( ik mis mijn Kriekskes!). Uiteraard vind ik dat een super idee, zo leer ik snel mensen kennen en kan ik ook nog een aantal dingen uitvissen... Morgen uitgebreid verslag.

Gisteren hebben we het jaarverslag 2006 van de school gekregen, een gedrukt boekje vol lijsten, grafiekjes en veel foto’s. Enkele cijfers:
661 studenten in 2006, in 27 klassen
1 directeur, 1 onderdirecteur, 4 assistenten, 4 adminstratieve krachten
27 leerkrachten en 3 taakleerkrachten
Inkomsten: 1302113$, uitgaven 1133397$
Voor de rest 10 pagina’s met verslagjes van alle activiteiten, gaande van kunstprojecten in de klassen tot sport- en muziekactiviteiten tussen scholen, de resultaten ervan en veel leerlingen die voor allerlei dingen gelauwerd worden. Ik denk dat dat voor de kinderen ook heel stimulerend werkt. Achteraan het boekje een A4 vol doelen voor de komende 2 jaren... indrukwekkend!

Ook gisteren in de boekentas van de kinderen: het weekverslag. Vorige week was er een ‘Public Speaking Competition’, waarin kinderen voor een groot publiek een spreekbeurt konden houden. Lijkt me ook super interessant! Binnen 2 weken is er Education Week, waar ouders ten allen tijde welkom zijn in de klas, om hun kinderen aan het werk te zien en te kijken naar de repetities van het schoolkoor (jawel!) en de schoolharmonie (ook!). Op vrijdag kan je de sportactiviteiten bijwonen (er is sport voor de kleinsten op woensdag, vanaf het 4de leerjaar op vrijdag, in een speciaal sportuniform).

Ik denk dat het een drukke week zal worden voor mij...
Ook weer in het weekverslag een uitgebreide lijst van kinderen die vermeld worden voor allerhande prestaties. En blijkbaar is er ook een systeem om awards te winnen, door goed gedrag en veel helpen en goed studeren, vermoed ik. De kinderen die vorig trimester een award hebben gewonnen, worden ook vermeld. Ik kan me voorstellen dat ook dat stimulerend werkt...
Volgende maand ga ik eens naar het Oudercomité, ik ben benieuwd.

En tenslotte: vandaag is het 26 graden, een stralende hemel en volop herfst...

En bloeien de bloemen hier nog volop!

Groetjes
Anne

En eindelijk weer terug

Gisteren was voor iedereen een leuke dag: de kinderen gingen voor het eerst naar school en wij hadden weer internet!

Het is waarlijk een bijzonder gevoel: ver van huis en geen internet. Een gevaarlijk gevoel ook, want het doet een mens beseffen hoe afhankelijk hij kan worden van een bepaald medium.

Voor mij is het een opluchting: ik kan terug bellen met familie en vrienden, ik kan weer wat nieuws over België lezen en zelfs een beetje deftig Australisch nieuws (zie later). En natuurlijk kan ik weer de blog aanvullen met nieuwtjes en foto's.

Sinds midden april zijn er toch wat nieuwe dingen gebeurd in ons leven en het balangrijkste is natuurlijk de school van de kindjes. Tot 24 april was er hier Paasvakantie, daardoor konden we de nodige administratie hier niet in orde brengen. Maar vorige week wel en het was de week van schoolspullen kopen, uniformen aanschaffen, schoolschoenen kopen en ook de laatste vakantiedagen beleven.

Rune zit vanaf gisteren in het 4de leerjaar, na een onzekere morgenspits met buikpijn en hevig nagelbijten (komt mij bekend voor!). We hebben nog geen idee in hoeverre het programma overeenkomt met dat van in België. Gisterenavond moest ze alvast de tafels leren, in het Engels en tot 13! Maar dat bleek geen probleem. Ik denk ook dat Rune's Engels al terug heel goed is, want haar nieuwe vriendinnetjes hadden haar alles al verteld over de school en ze vertelde het daarna aan ons, dus dat zit wel snor. Overigens komen alle drie de kinderen in aanmerking voor het ESL-programma (English as a second language) en dat betekent dat zij drie keer per week bijles krijgen van een taakleerkracht.

Luna is gisteren begonnen in het tweede leerjaar. Omdat ze jarig is in maart, konden wij kiezen of ze naar het 1ste leerjaar of het tweede leerjaar kon (hier ligt de jaargrens in juni, bij ons in december). We denken dat zij dat wel zal aankunnen en ook de leerkracht gaf te kennen dat ze een leuke dag had beleefd en ook zij denkt dat Luna zal meekunnen. Luna is natuurlijk ook heel geïnteresseerd, ze vindt het super spannend en heeft geen last van zenuwen of mama-scheidingsangst. Zo kennen we haar!

Senne is begonnen in Kindergarten. Omdat hij jarig is in februari, kon hij starten. Voor hem was ik een beetje bang, omdat zijn Engels echt nog nergens staat, maar iedereen (dus ik ook) weet dat dat heel vlug zal gaan. Kindergarten is ook het eerste jaar dat de kinderen hier naar school gaan (ervoren gaan ze soms enkele dagen per week naar een preschool) en ze beginnen al een beetje te lezen en schrijven. Ik ben vooral bang omdat Senne niet zo'n stilzitter is en het voor hem al te schools zou kunnen zijn. Maar goed, we zullen zien of het lukt en dus Senne in zijn uniformke naar school. Even was er een kleine aarzeling, maar hij ging toch zitten en deed direct mee. Rond 11uur ben ik nog even terug gegaan (ik had geen boterhammekes meegegeven, omdat ik dacht hen 's middags te gaan halen, maar dat is buiten de regels van de school, iedereen blijft altijd eten!), en Senne was rustig naar een verhaaltje aan het luisteren. Achteraf zei de juf dat het toch vrij goed was gegaan, dus ook daar ga ik mij nu geen zorgen over maken. We zullen wel zien binnen een week of twee...

Voilà, zover zijn we. De kindjes gaan hier elke dag naar school van 8u55 tot 14u55 en het is leuk want maar op 200 meter van ons huis en dus wandelen wij gewoon naar school. Dat is een heel verschil met de rit Pellenberg-Kortrijk-Dutsel.

Intussen zijn we nog steeds aan het wachten op de container met onze spullen. Hij zou naar verluid wel al in Sydney staan, maar moet nog 'onderzocht' worden... We wachten vol ongeduld.

Filip rijdt elke dag naar zijn werk en ook dat blijkt, mits vroeg opstaan, nogal mee te vallen. Alleen de avondspits is drukker. Hij speelt het wel klaar om elke avond met ons te eten en dat is ook heel leuk.

En ik, ik ben ook weer gelukkig: cyber-communicatie!!!!! Ik heb het toch wel nodig, dat internet, erg he! Weten dat ik kan mailen, bellen, lezen en onze administratie in België verder kan afhandelen... oef. Maar ik kan ook eens buiten: het dichtsbijzijnde winkelcentrum is 10 minuten wandelen en voor de deur stopt een bus die rechtstreeks naar Sydney rijdt in 35 minuten.

Wacht maar tot ik mijn fiets heb, dan maak ik lange tochten...

Nog even iets over het nieuws hier: meestal zijn er korte nieuwsflashes tijdens de programma's, waarin we te weten komen dat onze buurman zijn nieuwe auto is gestolen, dat een vrouw in de volgende straat haar been heeft gebroken en dat de eerste minister een nieuwe kam heeft gekocht. En voor de rest sport, sport en sport. Wereldnieuws? Waar?

In de komende dagen een uitgebreid verslag.

En nog meer over onze avonturen.

Groeten

Anne

Even weg

Wij zullen waarschijnlijk even niet in cyberspace vertoeven de volgende dagen, we hebben immers nog geen internetconnectie in onze nieuwe huis.

We zullen enkel per telefoon (skypen, he!) bereikbaar zijn.

Dit weekend verhuizen we en vanavond slapen we, op algemene vraag van de kindjes (euh, sorry, smeekbede :-)), al in het nieuwe huis. Vanmorgen zijn onze tijdelijke meubels aangekomen en tijdens de komende 5 weken zullen we een beetje moeten kamperen. Maar alles is in orde en proper en we hebben plaats en goede lucht!

We zullen de stad en vooral de gezellige drukte, wel een beetje missen...

Tot vlug,

groeten van ons allemaal

Allemaal beestjes (3)

In de Botanische tuin in Sydney hangen ze tijdens de dag met duizenden in de bomen: vleerhonden (ook wel vliegende honden genoemd), uit de familie van de vleermuizen. Hun vleugelspanwijdte varieert tussen 24 cm en 180 cm. Het zijn zoogdieren en ze danken hun naam aan de vorm van hun kop, die op een hond lijkt. Deze dieren zijn nachtdieren, maar maken echter, zoals hun kleinere soortgenoten, geen gebruik van een sonarsysteem om zich te oriënteren. Ze hebben heel grote ogen en kunnen daardoor voortreffelijk zien in het donker. Ze eten voornamelijk fruit en insecten.

Het is een must voor iedereen die Sydney bezoekt, dat je tegen zonsondergang zeker een keer The Botanic Gardens bezoekt. Als het donker wordt, beginnen de dieren zich klaar te maken voor de nacht. Ze roepen tegen elkaar, strekken hun vleugels enkele keren (het is echt grappig om te zien: soms slaan ze hun vleugels weer rond hun lichaam, alsof ze zeggen 'ik wil nog niet wakker worden!'), of ze kruipen enkele takken hoger. En dan opeens vliegen ze weg, de stad in. Met duizenden tegelijk! Het is een schouwspel dat je moet zien om te geloven. De dieren zijn echt heel groot en als je bedenkt dat wij in België al zo blij zijn als we kleine vleermuisjes over het terras zien scheren op een zwoele zomeravond, dan is dit onvoorstelbaar.

De dieren verspreiden zich over de stad en ver daarbuiten op zoek naar voedsel. Een vliegend dier laat 's avonds in het midden van de stad, is hier dus geen vogel! Uiteraard kijken de bewoners van Sydney hier niet meer van op, maar wij waren behoorlijk onder de indruk!

Ik heb geprobeerd om enkele foto's te nemen: elke 'bol' aan de takken is een vleerhond!

Verhuizen!

We gaan verhuizen, we hebben een huis gevonden.

Na (weeral) een eindeloze zoektocht heeft het geluk ons een handje geholpen. (En Leslie, onze relocation agent, natuurlijk ook :-)). Zij wist nog een huis dat perfect zou zijn voor ons, maar waarschijnlijk al verkocht was. Maar ze wilde het toch laten zien, omdat de verkoop nog niet definitief gesloten was. Wij vonden het meteen goed en dus was er een klein onderzoek naar de stand van zaken. En wat bleek? De verkoop ging niet door en wij waren het eerst! We waren nog niet zeker tot enkele uren geleden, omdat potentiële huurders hier eerst een officiële aanvraag moeten doen en goedgekeurd worden. Dan moet ook meteen de waarborg betaald worden en als dat allemaal in orde is, gaat de verhuur door en wordt het contract getekend voor een periode van 12 maanden met een optie voor de volgende 12 maanden. Voilà, alles in orde en wij blij.

En de kinderen ook, want, ja, er is een zwembad in de tuin! En ze hebben elk een eigen kamer, en de school is 200m van het huis. Voor Filip is het iets minder goed, want we gaan wonen in St. Ives, wat ongeveer 30 km van zijn werkplaats is, en in de spits een uur rijden! Het wordt dus vroeg opstaan en vroeg vertrekken en hopelijk ook vroeger thuis 's avonds. Maar het is een schat, want hij heeft het allemaal over voor ons!

De kinderen gaan deze week nog naar de Engelse les en volgend weekend zullen we enkele keren op en af moeten rijden. Ons huis wordt ook gevuld met huurmeubels en wordt helemaal voorzien van huisgerei. Onze container dobbert immers nog steeds op zee en wordt pas op 21 april in Sydney verwacht. Daarna zal de douane nog 10 tot 20 werkdagen nodig hebben om al onze spullen uit te vlooien...

Wil je onze nieuwe gegevens, stuur dan even een mailtje naar:

Familie Vanbeylen-Holemans

E-mail: filipenanne@gmail.com

Hieronder enkele foto's (de laatste is aangepast en niet van mij :-)).

Ik heb ook een link geplaatst naar de nieuwe school van onze kinderen.

En: NOG STEEDS ALTIJD WELKOM!

groeten

Vrolijk Pasen

Wij wensen jullie allemaal een fijn Paasfeest!



Anne, Filip, Rune, Luna en Senne

Google Earth

Dit is ook super leuk speelgoed:

Download eerst Google Earth (klik op de titel, het is gratis) en zoek een adres in België of ergens anders (bijvoorbeeld je volgende vakantiebestemming). (Als je een adres in de US opgeeft, zie je zelfs auto's staan).

Probeer dan 393, Pitt street, Sydney Australia en kijk eens in 3D waar wij nu wonen...

Huizenjacht

Onze zoektocht naar een huis verloopt moeizamer dan gedacht. Blijkbaar is de huurhuizen-markt tijdelijk ingestort, er komen bijna geen panden vrij. Dat beperkt uiteraard onze keuze. Daarbij komt dat ons budget de combinatie 'niet te ver van Sydney (max. 10 km, daar doe je in de spits minimum een half uur over) + 4 slaapkamers + een zwembad + een zakdoek tuin (de gronden zijn hier meestal maar een 3-tal aren)' toch niet aankan.

Dat wil zeggen dat we ofwel verder weg moeten (en uiteraard is dat voor Filip niet zo leuk) of dat we het zwembad zullen moeten laten vallen. Waarschijnlijk wordt het het laatste :-).
De huizen die ons bevielen, lagen inderdaad op 30 km van Filips werk en dat is in de spits gemakkelijk een rit van 1 uur en 15 minuten.

Maar we geven niet op, we hebben dit weekend, tot groot jolijt van de kinderen, gespendeerd aan rondrijden en buurten verkennen. Ze vonden het - ondanks de ronduit prachtige hoekjes die we hebben ontdekt - maar niets en beginnen te beseffen dat een groot deel van onze vrije tijd de laatste jaren opgegaan is aan 'huizen kijken' :-(

Woensdag komt er hopelijk een einde aan, want dan gaan we nog eens met een lieflijke dame op stap, die voor ons afspraken heeft gemaakt om de huizen binnen ook te kunnen zien. Daarbij komt dat onze tijd in temporary housing stilaan opraakt en dat de paasvakantie hier een week later begint en eindigt dan in België en dat de kinderen dus op 23 april naar school zouden moeten kunnen gaan. Spannend!

Wil je een idee hebben van de huizenmarkt, kijk dan eens op de website www.domain.com.au, en bedenk dat de huurprijzen die vermeld staan, per week zijn!
Op www.whereis.com.au krijg je een idee van de omgeving: Filip werkt in Alexandria, dat is het zuiden van Sydney en de goede buurten en scholen vind je in de North Shore (vb Willoughby, Roseville, Gordon, ...) ten noorden van Sydney.

En laat iets weten als je iets leuks vindt!
Anne