Reisverslag 3 - België - 21/12/07 tm 16/1/08

Onmogelijk om te vertellen wat we op die maand allemaal hebben gedaan, het is gewoon te veel. Samenvattend: geweldig om familie en vrienden te zien, genoten van elkaar en zo veel mogelijk mensen proberen te ontmoeten. Maar diegenen die dit al eerder deden weten dat je niet iedereen kan zien en er een leuke dag mee kan beleven, de tijd is gewoon te kort. Ik had een planning van hier tot in Tokyo, alles goed geregeld op voorhand en maanden geleden al data afgesproken. En toch loopt het soms nog mis... begrijpelijk, zeker?

Enfin, hier een overzichtje, met wat foto's hieronder:
21/12: aankomst en instorting, de kinderen zijn wel dadelijk met m'n zus naar de Gobbel gegaan om de vriendjes van vorig jaar dag te gaan zeggen. De eerste dagen waren de kinderen al op rond 4u 's morgens (we logeerden bij Moeke en Opa de eerste dagen), het was telkens vroeg dag dus. Maar wel tamelijk relaxed, niet te veel doen en hier en daar dag gaan zeggen. Kerstavond vierden we gezellig bij Mamy en Opa (ouders van Filip), met Erik en Angelique en Guust, Gijs en Jef erbij. Lekker eten, cadeautjes in overvloed, wat een weelde toch! Zo ook op Kerstdag, dan waren we bij Moeke en Opa, samen met Marie-Astrid, Marc en Hannelore, Astrid, Arthur en Meraud. Ook Michel en Cristina en de kindjes Laura en Oscar waren van de partij, hen hadden we al een jaar niet meer gezien, omdat zij in Zwitserland wonen. Gezellig, leuk, pakjes en veel liefdesbetuigingen en 'ik heb je gemist'-en. Perfect.

Vanaf 24/12 logeerden we in een vakantiehuisje in Herent, dat we mochten gebruiken voor de maand en dat binnenkort met de grond gelijk gemaakt wordt om plaats te maken voor een nieuw huis. We hadden dit via Leen en Bart en Allivan kunnen regelen. Er stonden nog wat meubeltjes en huishoudgerief in en we hadden matrassen bij elkaar geraapt om op te slapen. En Mamy en Moeke en de kindjes hadden er een Kerstboom in gezet en het huis mooi versierd met Kerstspulletjes. Het maakte ons plekje super gezellig. Ook Helene, Tine en Hilde hadden werk gemaakt van 'welkom'-versieringen. Nog eens bedankt, zo lief! Het huis was prachtig gelegen op een heuvel langs de rand van Leuven. De verwarming liet het echter afweten en we waren aangewezen op de houtkachel in de living. Het bleek een geweldig ding te zijn, het hele huis kon ermee verwarmd worden en onze voorraad hout ging er goed door. En telkens als we iemand begroetten, 'roken we lekker naar een kampvuur'. Het was goed om een eigen plekje te hebben, al was het maar om onze spullen en rommel kwijt te geraken.

De dagen na Kerstmis stonden in het teken van de verbouwing van ons huis, ook in Herent, waar een aantal beslissingen voor moesten genomen worden, zoals ramen kiezen, bakstenen bestellen enz. Ook speciaal om het nog eens terug te zien.
Het weekend tussen Kerstmis en Nieuwjaar was Tom & Tine-weekend: leuke dinertjes, schaatsen en uitwaaien aan zee en heel veel kletsen. Geweldig.
Oudejaarsavond brachten we samen met onze vrienden Tom & Tine en Andy & Sonia en de voltallige 10 kinderen bij Geert en Cecile door. Ons vuurwerk was een beetje bleekjes dit jaar, maar gelukkig maakte dat van de buren veel goed... En Michael en Wauter hadden voor de kleinere kinderen een heuse schattenjacht in elkaar gestoken, groot succes! Om 3u lagen we allemaal weer braafjes in bed. De volgende dag lazen de kinderen hun Nieuwjaarsbrieven voor Peter en Meter en de grootouders voor, ook een jaarlijkse traditie.

En daarna is Filip samen met Opa Michel begonnen aan wat grote werken in ons huis: ramen kappen, graven, enz. Allemaal fijne werkjes die de aannemer binnenkort niet meer zal moeten doen. Volgens mij hebben ze zich goed geamuseerd, die twee. Ze missen elkaar, volgens mij!
Ik heb twee weken eigenlijk niets anders gedaan dan rondgereden om de kinderen op tijd op de juiste bestemming te brengen en weer te gaan halen. Vriendjes dat die hebben! Veel te sociaal :-) Ik denk wel dat ze enorm genoten hebben, Rune is bijvoorbeeld 5 dagen aan 1 stuk weggeweest en letterlijk van het ene vriendinnetje naar het andere gegaan. Na 5 dagen was het kind zo uitgeput dat ze twee dagen op de zetel heeft geslapen. Senne was veel en graag bij m'n zus (en ik ook), keek enorm uit naar de tijd met vriend Senne, Mare en Moria (hij gaat nog altijd met haar trouwen en heeft haar zelfs een aanzoek gedaan...) en Luna speelde bij Lokke, Amber, Aram en Marieke en zag de andere kindjes van de klas terug bij de Chiro. Hun allergrootste wens, een dagje in de Gobbel, kon niet doorgaan.

Filip is nog een keertje in Antwerpen binnengelopen, voor een goeiedag aan de collega's en ik heb mij 1 dag mogen laten verwennen in een beauty-center met mijn vriendinnetjes Tine, Hilde en Helene (geweldig toch, openlucht zwemmen bij 6 graden! Alleen wat fris als je eruit moet) en heb ik ook heel erg genoten van de tijd met Geertrui en andere vriendinnen. Een solden-shop dag die ik had voorzien is niet doorgegaan, een dag met mama en m'n lieve zus ook niet, hulp in ons huis ook niet, wegens niet simpel om drie kinderen tijdens een school/werkweek ergens onder te brengen.
Wat ons wel veel deugd heeft gedaan, is het feest voor de 70ste verjaardag van Mamy en Opa, waar ongeveer de hele familie Vanbeylen-Riesterer was. Een leuke namiddag was dat en we hebben met iedereen een babbeltje kunnen slaan.
Een aantal mensen hebben we niet kunnen ontmoeten, of heel vluchtig en van ver, waarvoor natuurlijk onze excuses. Maar het is echt niet te doen, na 4 weken waren Filip en ik ook helemaal bekaf.

We willen iedereen alleszins nog eens hartelijk danken voor de etentjes, geschenkjes, lieve attenties en hulp allerhande. Het was echt fijn om jullie allemaal weer te zien. De volgende keer zal voor de zomer 2009 zijn, tenzij jullie in tussentijd de weg naar hier vinden... welkom!

Kortom:
1. Het was absoluut fantastisch dat we bij onze familie en vrienden konden zijn
2. Weersgewijs was het eigenlijk een slechte periode, de kinderen zaten meestal binnen, het was koud, grijs en het regende. Overwinteren in de zon lijkt mij steeds meer een aantrekkelijke gedachte. Benidorm? Llorette de Mar?
3. Wat we normaal op een jaar afleggen aan 'sociale bezoeken', moest nu in een maand en dat kan niet natuurlijk (dixit mijn mama en ze heeft groot gelijk)
4. In België lopen de mensen veel grumpier, is iedereen donker gekleed en lachen de mensen minder of zelfs niet, in sommige gevallen
5. Het waw-gevoel over het-in-België-zijn, dat Filip en ik verwachtten, was er niet, vreemd
6. Wat ik wel had, was een gevoel van herkenning. Ik voelde mij meteen weer thuis in Leuven. Maar hier had ik dat ook toen we thuiskwamen... oei!
7. De files zijn verschrikkelijk, het weer ook en de rook-geuren op cafe: van 't zelfde. Ik ben het niet meer gewoon, sorry!
8. De kleren en schoenen zijn in België veel mooier dan hier
9. En het brood is veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel lekkerder, mmmm, pistoletskes van Vanhove-Piron (Pellenberg)!
10. En de kaas ook
11. En al het andere beleg, Kip Napolitaine, Americain, Pate, mmmmmmm....
12. En het bier en ...
13. Het is jammer dat we zelf niet meer in ons huis kunnen doen, alles gaat nu veel trager en moet gecoördineerd worden door Opa Michel, die er uiteraard wat van zijn tijd moet insteken. Anderzijds moeten we niet door de ellende van een verbouwing en kunnen we onze weekends hier samen doorbrengen in alle rust. Beter voor onze mentale gezondheid en ons huwelijk!
14. Ik kon meteen weten wie deze blog leest en wie niet: diegenen die geen vragen stelden, lezen hem. Al de anderen: betrapt!
15. Wegens gebrek aan een TV, tijd en een teveel aan vrienden, geen TV gekeken (jammer, ik had wel eens graag naar het Nieuws gekeken of naar een nieuw programma (?)) en wegens gebrek aan Internet, bijna niet ge-Internet.
Wel gedaan, op onze drie (!) vrije avonden: filmkes gekeken in onze privé-cinema, thuis, bij het haardvuur, op een groot scherm en met dank aan Erik voor de beamer...
16. Mijn echtgenoot heet nu Lumber-Jack, een echte houtkapper is hij geworden!
17. Als iemand een bruine velouren winterjas vindt, 't is die van Filip; bijhouden graag, 't is ne schone - of aandoen, dan dient hij nog!
18. 17 pizza's voor 9 volwassenen en 8 kinderen is eentje te veel.
19. Pizza Hawaii is populairder dan ik dacht
20. 5 hoofdgerechten met Oudejaarsavond is teveel. 3 is genoeg. En linzen zijn wel lekker!
21. 400 foto's in een diavoorstelling is teveel. 200 is genoeg. Aan een gemiddelde van 15 seconden uitleg per foto kom je dan nog aan 50 minuten. Als slaapverwekkend middel is het daarentegen uiterst geschikt. Indien u problemen heeft om in te slapen, geef een seintje, ik stuur u een kopieke...
22. Onze grasmachine zat TOCH in de container, ha, ik wist het!
23. Voor alle schadegevallen, geleden tijdens ons bezoek, wendt u tot onze verzekering!
24. Met een valies vol chocolade, bouillonblokjes en speculaas geraak je Australië wel binnen, je moet het alleen direct toegeven!
25. We moeten dringend vrienden afschaffen, en de kinderen ook, we hebben er gewoon teveel! Nu nog beslissen wie...

Reisverslag 2 - vlucht naar België

Om 1 of andere reden klikt het niet met mij en Fransmannen op het vliegtuig. Toen we in Singapore opstapten, zat Senne aan het raam, ik in het midden en, jawel, een wat oudere Fransman naast mij. De meisjes en Filip zaten op de rij voor ons. Mijnheer kwam aan, stopte zijn valiesje in het opbergvak en begon dan lustig een telefoontje te plegen met het thuisfront om in geuren en kleuren te vertellen waar hij was, wanneer hij was en naast wie hij zou zijn - dat alles in de veronderstelling dat geen enkele andere mens op het vliegtuig Frans sprak - de sukkelaar. Enfin, ik knikte eens vriendelijk, maar zelfs die handeling had ik mij kunnen besparen want monsieur vond zelfs dat geen reactie waard. Ik concentreerde mij dan maar op Senne en hoopte dat het manneke niet te veel naar de WC zou moeten lopen, zodat ik monsieur niet zou moeten storen. Gelukkig was Senne heel erg braaf, alleen als ik zei dat hij niet mocht drinken, kwam er wat protest :-). Hij sliep een aantal uren en ik ook, hoewel ik heel de tijd in een stand-by modus verkeer, als ik met de kinderen op het vliegtuig zit, om op tijd te kunnen ingrijpen... Een keer moest Senne toch naar het toilet terwijl mijnheer naast mij lag te knorren en Filip ook sliep. Toen heb ik een steward geroepen, Senne over de zetel geheven en lief gevraagd om hem naar het toilet te begeleiden... Da's die mensen hun job toch, of niet? Al de andere keren heb ik Senne telkens mee naar het toilet genomen als monsieur ook recht stond. Hij kon niet klagen dus en ik heb mij weer veel te goed gedragen... Maar mijnheer vertikte het nog steeds om ook maar 1 woord te wisselen. Intussen waren we een uur of 8 verder en kwam het eten. In onze airline-profielen staat dat de kinderen een kidsmeal krijgen en ik low-fat want van dat vliegtuigeten krijg ik altijd onnoemelijk pijnlijke maagzuur-aanvallen. Die speciale maaltijden worden dan een kwartier voor de 'normale maaltijden' uitgedeeld. De helft van de tijd mislukt dat, dan staat er maar 1 kidsmeal op (en begin maar eens te beslissen wie van de drie het kindvriendelijke eten krijgt...), of geen, of geen low fat, of alle mogelijke combinaties. Bij Filip staat er geen specialleke in zijn profiel, maar die krijgt dan opeens ook low fat, zeer tegen zijn zin, want een mandarijn als ontbijt kan hem niet echt bekoren...
Maar goed, de man naast mij krijgt zijn eten en begint aan zijn maaltijd. Na een minuut of 10, wij hadden intussen nog steeds niets gekregen, zegt die heel droog "I think I have your food..." en inderdaad, op het plateauke plakte onderaan een stickertje met mijn naam... FANTASTISCH, dat ontbrak er nog aan... enfin, ik kon niets anders doen dan lijdzaam toezien en kiek bestellen zoals iedereen... Ik kan het u vertellen: een vlucht van 14 uur is lang op die manier!

Eindelijk... Londen. Met een uur vertraging. Ik was niet van plan om te beginnen crossen en lopen met de kinderen, iedereen was echt uitgeput en waarschijnlijk zouden we de aansluiting naar Brussel toch missen. Toch flink doorgestapt, we komen bij de volgende gate aan en de persoon in charge zegt "ik zal eens even bellen", belt en zegt dan "de deur van het vliegtuig is net dicht...". Op dat moment kon het mij eerlijk gezegd geen barst schelen, naar Brussel zouden we wel geraken. En inderdaad, twee uur later konden we mee. Tijd voor een koffietje, het was 6u 's morgens in Londen. De kinderen waren net zombies en zaten wat te kleuren... serieus buiten de lijntjes. Uiteindelijk kwamen we aan in Brussel op de middag, heel moe, maar blij om iedereen weer te zien. En zo zag het eruit in België op 21/12:

En ook

Cristina was jarig, 8 dagen geleden, op 22 januari.
Jammer genoeg waren we toen nog niet terug zo bloggig... sorry!

Alleszins nog een dikke proficiat van hieruit!

HOERA!!!!

Vandaag wordt Meraud 7 jaar!
Een hele dikke proficiat van ons allemaal en
7 dikke smakkerds!

Back to school - UPDATE

De eerste dag viel wat tegen... vandaag werd gewoon in dezelfde klas en met dezelfde juf als vorig jaar doorgebracht... nog geen nieuws dus. Morgen worden de grote veranderingen pas verwacht.
En daarbij, ze liggen al in het zwembad, het is 15u13 en 30 graden. Ik ga hen bij deze vervoegen.

Reisverslag 1 - Singapore

19 december 2007. Lijkt al een eeuwigheid geleden. De dag van het lang naar uitgekeken vertrek naar ons thuisland en vooral naar het weerzien met onze familie en vrienden. Ook de 70ste verjaardag van Mamy, die door een mislegde order haar 'vanuit-de-lucht-boeket' moest missen en dacht dat we haar volledig vergeten waren... Niets aan te doen, hopelijk hebben we het achteraf wat kunnen goedmaken.
De kinderen werden om 11u van school geplukt voor een laatste zwembeurt, lunch en een douchke en om 13u30 waren we klaar voor het vertrek.

Ik was op voorhand wat bang voor de lange vluchten, maar uiteindelijk viel alles heel goed mee. Filip zat voor Senne, dus telkens als die een stomp tegen de zetel voor hem gaf, moest ik mij geen zorgen maken over boze medepassagiers en eerlijk gezegd, het maakte mijn reis een stuk relaxer. Luna zat naast een vriendelijke jongeman, die zijn kans schoon zag om ook eens voor een knap meisje te zorgen. En zo kwamen we aan in Singapore. De Kerstversiering in de stad was waarlijk indrukwekkend, nog nooit gezien! (Wegens geen statief slechte foto, sorry).

De volgende dag wilde ik graag een glimp van Singapore opvangen en zo kwam het dat ik met de kinderen een taxi nam naar Sentosa Island. (Filip ging shoppen en kon niet mee) Het bleek een ultra-proper, geweldig 'af' toeristeneiland te zijn, met prachtige stranden, toeristen-attracties en een aantal vakantieresorts. Je kan het hele eiland rond met de bus of tram en iedereen is vriendelijk. Er heerst een relaxed sfeertje. Jammer genoeg regende het pijpenstelen van 's morgens vroeg. Maar niet getreurd, we gingen toch naar Underwater World, dus dat kwam wel goed. Mooi aquarium, vooral de kwallen vond ik prachtig, de vreemde zeepaardjes en leuke kreeftjes en de Giant Sea Crabs waren impressionant. In de onderwatertunnel kregen we enkele grotere zee-exemplaren te zien. Terug buiten stond een man met slangen en de kinderen kregen de gelegenheid om op de foto te gaan met een dikke slang rond hun nek. Geen van de drie had er moeite mee. Met de openlucht-dubbeldekker gingen we dan een eindje verder naar een dolfijnenshow met roze dolfijnen kijken. En dan terug naar het hotel voor een zwembeurt op het dak (het gieten was intussen gestopt). 's Avonds pikten we nog een lekkere krabmaaltijd mee en enkele uren later vertrok onze vlucht naar Londen. Ik vond Singapore zeker nog een tweede, meer uitgebreid bezoek waard. Benieuwd wanneer dat zal zijn... In de diamontage hieronder een sfeerbeeld van de dag.
En dan hop, naar Europa...

Back to school

Vandaag begint het nieuwe schooljaar.
De kinderen werden voorzien van nieuwe schoenen en van schoolgerief en zijn klaar voor een jaartje leren. Senne zit nu in het eerste leerjaar, Luna in Year 3 en Rune hoort nu ook bij de groten in Year 5. Ze waren vanmorgen een beetje zenuwachtig, maar het weerzien met de vriendjes bleek dat allemaal wel wat op te lossen. Benieuwd naar de eerste-dag verhalen...

arghhh!!!!!

Even tussendoor, alvorens te beginnen aan alle mogelijke vakantieverslagen, nog even een kleine "'t is niet mogelijk!"-ervaring die ik wil delen: je kan hier al Paaseitjes kopen in de winkel en overal hangen "Happy Easter"- slogans! Het is vandaag 25 JANUARI! Hoe ging die actie in Belgie juist, tegen te vroeg Kerstmis?

2008 (bis)

(klik om te vergroten)

En dan is er natuurlijk nog dit, deze keer een volkomen verloren zaak, volledig in het honderd gelopen wegens gebrek aan tijd en Internet (excuses, excuses).

En toch, volgens sommige bronnen mag het nog tot het het einde van deze maand: onze welgemeende Nieuwjaarswensen!

Aan jullie allemaal een fijn 2008!
Dat geluk, gezondheid, plezier om kleine dingen, prachtige mensen op jullie pad en heel veel relativeringsvermogen jullie mogen overkomen dit jaar.
En natuurlijk ewa centen en tijd om eens tot hier te komen...

2008

Dag allemaal,

We zijn terug bij ons positieven en klaar om er weer een fijn blogjaar van te maken!
En we beginnen meteen met een enigszins achterstallig berichtje, maar daarom niet minder gemeend: een Happy Birthday...

Voor Mamy, die op 19/12, de dag van ons vertrek, 70 werd.
We hebben al gevierd en gekust, maar toch mag het nog eens gezegd worden: een dikke proficiat van ons allemaal en nog eens dikke kussen erbovenop!